Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Η ώρα του επόμενου μεγάλου Αφρικανού

Ένας από τους καλύτερους Αφρικανούς παίκτες αυτή τη στιγμή πήρε μεταγραφή στην Μίλαν κατά την διάρκειας της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου. Το όνομα αυτού; Αντέλ Τααράμπτ!

Ο Τααράμπτ, το κτήνος από το Μαρόκο όπως τον αποκαλούν οι οπαδοί της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, έκανε επιτέλους το μεγάλο άλμα στην καριέρα του, κάτι που άξιζε για όσους πιστεύουν στην αξία του. Ο Αφρικανός επιθετικός χαφ ξεκίνησε από τις ακαδημίες της γαλλικής Λανς, μέχρι να τον εντοπίσει το 2006 η Τότεναμ όντας 17 χρονών. Στο ρόστερ των Σπιρουνιών βρέθηκε για 2,5 χρόνια χωρίς να αγωνιστεί ιδιαίτερα πολύ, κάτι το οποίο τον οδήγησε το 2009 στην Τσάμπιονσιπ και την ΚΠΡ.

Τον επόμενο 1,5 χρόνο… βολόδερνε στην Τσάμπιονσιπ, κάνοντας σαφώς την διαφορά, οδηγώντας την ΚΠΡ και πάλι στην Πρέμιερ Λιγκ μετά από πολλά χρόνια απουσίας. Τις σεζόν 2011-2012 και 2012-2013 μπορεί η ομάδα του να ήταν από τα φαβορί για τον υποβιβασμό, αλλά αυτό δεν του απαγόρεψε να λάμψει και να δείξει τις ικανότητες του σε ένα μεγαλύτερο σκαλοπάτι.

Δυστυχώς για την ΚΠΡ η ομάδα υποβιβάστηκε το 2013 στην δεύτερη κατηγορία. Ο Τααράμπτ όμως το βήμα παραπάνω το έκανε με την παρουσία του στην Πρέμιερ Λιγκ, κάτι το οποίο δεν του επέτρεπε να την ακολουθήσει στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Το πρώτο μισό της σεζόν που διανύουμε δόθηκε δανεικός στην Φούλαμ. Την Φούλαμ, η οποία πραγματοποιεί......................... Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !


Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Φορώντας το Ευρωπαϊκό κοστούμι (muteline.gr σελίδες 64-67)

Στη περίοδο όπου η τεχνολογία εισέρχεται όλο και περισσότερο στον χώρο και η διαφήμιση-χορηγία είναι ο μεγάλος κυρίαρχος, υπάρχουν ακόμα οι ρομαντισμοί που κάνουν τον φίλαθλο να «αγαπάει» τον «βασιλιά των σπορ», που δεν είναι άλλος από το ποδόσφαιρο.

Εν έτη 2012, όπου τα δεδομένα βρίσκουν την Τσέλσι να έχει στεφθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια Ευρώπης και τις Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να αποτελούν τα παραδοσιακά φαβορί για την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, βλέπουμε ομάδες ισχυρές και ελκυστικές που το μόνο σίγουρο είναι πως θέλουν να μας απασχολήσουν ιδιαίτερα στο μέλλον. Ο λόγος για τις Γιουβέντους, Μπορούσια Ντόρτμουντ και Νάπολι, αλλά και τα «εκκολαπτόμενα μωρά» Μάντσεστερ Σίτι και Παρί Σεν Ζερμέν.


Γιουβέντους

Η «Κυρία» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Αποτελώντας την κορυφαία και πιο φημισμένη ομάδα του Ιταλικού ποδοσφαίρου, επιχειρεί μετά την επιστροφή της στον θρόνο της Ιταλίας να επιστρέψει δυναμικά και στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Έχοντας 8 ευρωπαϊκούς τίτλους με τους 2 να είναι Τσάμπιονς Λιγκ, η παρουσία της μόνο τυχαία δεν είναι.

Ιταλία
30 Πρωταθλήματα Ιταλίας: 1905, 1926, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1950, 1952, 1958, 1960, 1961, 1967, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1981, 1982, 1984, 1986, 1995, 1997, 1998, 2002, 2003, 2005, 2006, 2012
9 Κύπελλα Ιταλίας: 1938, 1942, 1959, 1960, 1965, 1979, 1983, 1990, 1995
5 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 1995, 1997, 2002, 2003, 2012,

Ευρώπη
2 Κύπελλα Πρωταθλητριών: 1985, 1996
1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1984
3 Κύπελλα ΟΥΕΦΑ: 1977, 1990, 1993
1 Κύπελλο Ιντερτότο: 1999 - μαζί με τις Γουέστ Χαμ και Μονπελιέ
2 Σούπερ Καπ Ευρώπης: 1984, 1996

Κόσμος
2 Διηπειρωτικά: 1985, 1996

 Ντόρτμουντ

Κουβαλάει την ρετσινιά της πιο αποτυχημένης πρωταθλήτριας Ευρώπης, καθώς το 1997 κατέκτησε το μοναδικό τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας της και την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε στην δεύτερη τη τάξη κατηγορία της Γερμανίας. Μια ομάδα που λίγα χρόνια πριν βρισκόταν λίγο πριν την οικονομική καταστροφή της, με σωτήρα τον προπονητή Γιούργκεν Κλοπ κουβαλάει στην πλάτη της 2 συνεχόμενα πρωταθλήματα Γερμανίας και φέτος στοχεύει στο να αποτελέσει την ευρωπαϊκή έκπληξη.

Γερμανικό Πρωτάθλημα: 1956, 1957, 1963
Μπουντεσλίγκα: 1995, 1996, 2002, 2011, 2012
Κύπελλο Γερμανίας: 1965, 1989, 2012
Σούπερ Καπ Γερμανίας: 1989, 1995, 1996, 2008
Τσάμπιονς Λιγκ: 1997
Κύπελλο Κυπελλούχων: 1966
Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1997


Edinson Cavani - Juventus FC v SSC Napoli - 2012 Italian Super CupΝάπολι

Η «Νάπολι του Μαραντόνα» ή η πιο άπειρη ευρωπαϊκά ομάδα… του άρθρου. Στα τέλη της δεκαετίας του 80’ ο Μαραντόνα χάρισε 2 πρωταθλήματα Ιταλίας και ένα κύπελλο UEFA. Από τότε η ομάδα, έμοιαζε σαν ηφαίστειο που κοιμόταν. Την τελευταία διετία έχει επιστρέψει δυναμικά κατακτώντας πέρυσι το κύπελλο Ιταλίας και συμμετέχοντας στο Τσάμπιονς Λιγκ, η ομάδα με δημιουργό τον Ματσάρι και «Μαραντόνα της εποχής» τον Έντισον Καβάνι, μπορεί φέτος να συμμετέχει στο Γιουρόπα Λιγκ αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως επέστρεψε στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της για να μείνει.

 Πρωτάθληματα Ιταλίας
1986–87
1989–90

Κύπελλα Ιταλίας
1961–62
1975–76
1986–87
2011-12

Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
1988–89

Όσον αφορά τις Μάντσεστερ Σίτι και Παρί Σεν Ζερμέν, αμφότερες φέτος συμμετέχουν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με εξαίρεση το περσινό πρωτάθλημα Αγγλίας που κατέκτησε η Σίτι, οι δύο εν λόγω ομάδες τα τελευταία χρόνια ήταν εξαφανισμένες από τον ποδοσφαιρικό χάρτη, μέχρι την στιγμή που τα πετροδόλαρα των Αράβων έκαναν την εμφάνισή τους. Όμως το χρήμα δεν είναι το μόνο που φέρνει την επιτυχία, με αποτέλεσμα αυτές οι ομάδες να έχουν ακόμα δρόμο να διανύσουν ούτως ώστε να αποτελέσουν στο μέλλον φαβορί για την κατάκτηση ευρωπαϊκών τίτλων.

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Ο “Μέγας Αλέξανδρος” του ποδοσφαίρου


“Μέγας Αλέξανδρος” ή ο “Μεγάλος Κύριος” της “Μεγάλης Κυρίας”. Ο λόγος για τον μεγάλο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, ο οποίος αποτελεί τον ζωντανό θρύλο της Γιουβέντους. Μετά από 19 ολόκληρα χρόνια καριέρας, ο Ντελ Πιέρο άφησε πίσω του την “Κυρία” του, την φανέλα με το νούμερο “10”, το περιβραχιόνιο του αρχηγού και τα μεγάλα του ρεκόρ.

Ένας πραγματικός αρχηγός, από τους τελευταίους ποδοσφαιριστές με τον χαρακτήρα και το ήθος του (έχει βραβευτεί μάλιστα με 3 βραβεία ήθους), και παρόλο που η Γιούβε υποβιβάστηκε το 2006 στην δεύτερη κατηγορία Ιταλίας (Serie B) μετά τις αποκαλύψεις περί συμμετοχής της στα στημένα του σκανδάλου Calciopoli (οι Ιταλοί το αποκαλούν και Moggiopoli από το όνομα του προέδρου Μόντζι), ανακοίνωσε την απόφαση του να παραμείνει και να συνεχίσει στην ομάδα ως αρχηγός για να την βοηθήσει να επιστρέψει εκεί που ανήκει.

Για το καλό του… ποδοσφαίρου, ο αδερφός του Ντελ Πιέρο έπεισε την μητέρα τους να τον αφήσει να παίζει στην επίθεση, όπου και είχε ταλέντο, και όχι στην θέση του τερματοφύλακα, που ήθελε η μητέρα τους, για να μην ιδρώνει και τραυματίζεται! Αποτελεί τον ρέκορντμαν συμμετοχών και γκολ της Γιουβέντους με τους αριθμούς που προκαλούν ίλιγγο να είναι 705 συμμετοχές και 290 γκολ!

Η σεζόν 2011-2012 έμελε να ήταν η τελευταία της συνεργασίας Ντελ Πιέρο-Γιουβέντους, αλλά ο 38χρονος πλέον γερόλυκος του ποδοσφαίρου, την βοήθησε να επιστρέψει στον θρόνο του ιταλικού ποδοσφαίρου κατακτώντας το πρωτάθλημα.

Πλέον ο “Πιντουρίκιο” δεν στολίζει τα ευρωπαϊκά γήπεδα, και από εδώ και στο εξής θα δεσπόζει στα γήπεδα της Αυστραλίας μιας και υπέγραψε για 2 χρόνια στην Sidney FC για 4 εκατομμύρια ευρώ, απορρίπτοντας προτάσεις από Καναδά, Αμερική, Κατάρ, Ινωμένα Αραβικά Ιμιράτα, Ελβετία, Σκωτία, Αγγλία, Ελλάδα και Ταϊλάνδη! Μάλιστα, ο θαυμασμός στο πρόσωπο του οδήγησε τους Αυστραλούς στο να του δώσουν την φανέλα με το “10” και την αρχηγία της ομάδας!

“Ήσουν, είσαι και θα είσαι ο αρχηγός μας” έγραφε το αποχαιρετιστήριο μήνυμα των οπαδών της Γιουβέντους. Και πώς να μην είναι άλλωστε για έναν τέτοιον άνθρωπο, που προς τιμήν του η αριστερή γωνία στις μεγάλες περιοχές των γηπέδων έχει ονομαστεί «Ζώνη Ντελ Πιέρο», καθώς έχει σκοράρει αμέτρητες φορές από εκείνη την θέση…

Πριν λίγες μέρες και ενώ ήταν γνωστό ότι θα αλλάξει ήπειρο, βάση δημοσκόπησης που πραγματοποιήθηκε, αναδήχθηκε ο αγαπημένος αθλητής!

Οι ειδικοί του αθλήματος πιστεύουν πως το ότι δεν έχει τιμηθεί με τη "Χρυσή Μπάλα" αυτός ο ποδοσφαιριστής, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αδικίες της ιστορίας των βραβείων στο χώρο του ποδοσφαίρου. Παρόλα αυτά οι τίτλοι και οι διακρίσεις του, συγκλονίζουν.

Με τη Γιουβέντους
Πρωταθλήματα: 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, 2011-2012
Κύπελλο Ιταλίας: 1994-95
Ιταλικό Σούπερ Καπ: 1995, 1997, 2002, 2003
Πρώτη θέση στη δεύτερη κατηγορία: 2006-07
UEFA Champions League: 1995-96
UEFA Σούπερ Καπ: 1996
Διηπειρωτικό κύπελλο: 1996
UEFA Κύπελλο Ιντερτότο: 1999
Torneo di Viareggio: 1994

Με την εθνική Ιταλίας:
UEFA Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 21 ετών: 1994, 1996
FIFA Παγκόσμιο Κύπελλο: 2006
UEFA Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα: 2000 2η θέση

Ατομικές:
Bravo Award: 1996
Ιταλός παίχτης της χρονιάς: 1998
UEFA Champions League Πρώτος σκόρερ: 1997, 1998
FIFA 100
Κύπελλο Ιταλίας πρώτος σκόρερ: 2006
Golden Foot ("Χρυσό Πόδι"): 2007
Serie B Πρώτος σκόρερ: 2007
Serie A Πρώτος σκόρερ: 2008
Βραβείο "Gaetano Scirea": 2008
UEFA Champions League 10 Χρόνια - Καλύτερος επιθετικός
Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Γιουβέντους
Πρώτος σε συμμετοχές παίχτης της Γιουβέντους
Τέταρτος σκόρερ όλων των εποχών στην εθνική Ιταλίας
Έκτος σκόρερ όλων των εποχών στο Τσάμπιονς Λιγκ