Το αειφόρο πλάνο του παγκοσμίου κυπέλλου

Πολλά έχουν γραφτεί για τις ομάδες και την ιστορία του Μουντιάλ. Πολλά αναφέρθηκαν για τα επεισόδια και τις αρνητικές επιπτώσεις για την Βραζιλία με την ανάληψη του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Όμως δεν έχει γραφτεί κάτι για το αειφόρο πλάνο της χώρας.

Εκτός από τα έργα υποδομών και τις οργανωτικές διαδικασίες, μια τέτοιας εμβέλειας διοργάνωση δεν θα μπορούσε να απέχει από την εταιρική υπευθυνότητα και τις αειφόρους πρακτικές. Η τοπική διοργανώτρια αρχή, μέλος της οποίας είναι ο Ρονάλντο, σε συνεργασία με την FIFA, συνέταξαν ένα σχέδιο με το αναλυτικό αειφόρο πλάνο για «το πιο πράσινο παγκόσμιου κυπέλλου στην ιστορία».

Οι βασικές αρχές της αειφόρου στρατηγικής:

1. Λογοδοσία: Οι αρχές της Βραζιλίας, γνωρίζουν πως είναι υπόλογοι για τις συνέπειες των πράξεων τους στην κοινωνία και στο περιβάλλον. Για αυτόν τον λόγο θα ληφθούν μέτρα για την αποφυγή ενδεχόμενων αρνητικών συνεπειών.
2. Ηθική και αντιμετώπιση της διαφθοράς: Η συμπεριφορά και ο τρόπος δράσης θα βασίζονται σε αξίες ειλικρίνειας, ισότητας και ακεραιότητας.
3. Διαφάνεια: Οι πολιτικές, οι αποφάσεις και οι δραστηριότητες για τις οποίες φέρουν την ευθύνη οι βραζιλιάνικες αρχές, θα πρέπει να κοινοποιούνται άμεσα σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και κυρίως στην κοινωνία.
4. Σεβασμός στα συμφέροντα των κοινωνικών μετόχων: Βασικός άξονας των ενεργειών είναι ο σεβασμός στα δικαιώματα αλλά και τα συμφέροντα όλων των μετόχων.
5. Σεβασμός στο κράτος δικαίου: Οι αρχές οφείλουν να σέβονται το κράτος δικαίου και τις νομικές απαιτήσεις σε όλες τις χώρες στις οποίες δραστηριοποιείται η οργάνωση, ακόμα και αν οι νόμοι και οι κανονισμοί δεν εφαρμόζονται επαρκώς.
6. Συνεργασία: Η συνεργασία αποτελεί βασικό πυλώνα για την εφαρμογή αλλά και την ανάπτυξη της  ΕΚΕ (εταιρική κοινωνική ευθύνη). Επιδιώκεται για το λόγο αυτό, η δυναμική συνεργασία με κάθε φορέα. Ο μεγάλος στόχος παραμένει η εφαρμογή και αφομοίωση αειφόρων πρακτικών.
7. Μακροπρόθεσμη προσέγγιση: Βασική επιδίωξη σε κάθε δράση, κάθε προγραμματισμό και κάθε προσέγγιση παραμένει το μακροπρόθεσμο όφελος.
8. Μόχλευση: Η χρήση της παγκόσμιας δυναμικής που διαθέτει το Παγκόσμιο Κύπελλο μπορεί να αποτελέσει ιδανικό όχημα για την εφαρμογή των πραγματικά αειφόρων πρακτικών.

Ευθυγράμμιση με τις.................. Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr του μήνα Ιουνίου, στις σελίδες 70-77)

She'll never walk alone!

Η Λίβερπουλ ακολουθείται από έναν μοναδικό κόσμο, που αποτελεί μια ομάδα από τους πιο πιστούς οπαδούς του κόσμου. Το τραγούδι που έχει γίνει σύνθημα και ύμνος στα χείλη των φίλων των Reds, αποτελεί ίσως τον ομορφότερο ποδοσφαιρικό ύμνο στην υφήλιο. Κάθε φορά που αγωνίζεται η Λίβερπουλ, έχει το αβαντάζ του 12ου παίκτη της εξέδρας. Η ώθηση που δίνεται από τον κόσμο είναι κάτι το μοναδικό για έναν παίκτη.

Το τραγούδι-θρύλος έχει μια μεγάλη και αξιοσημείωτη ιστορία. Για πρώτη φορά ακούστηκε στις 9 Απριλίου του 1945, όταν το μιούζικαλ “Carousel” ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ από τους Ρίτσαρντ Ρότζερς και Όσκαρ Χάμερσταϊν. Η δημοτικότητα του τραγουδιού όμως εκτοξεύτηκε το 1963 από την μουσική version του συγκροτήματος Gerry and the Pacemakers, με καταγωγή από το Λίβερπουλ.

Το τραγούδι αγαπήθηκε από ολόκληρη την πόλη, ενώ και στις τάξεις του συλλόγου οι παίκτες και ο τότε προπονητής, Μπιλ Σάνκλι, έμειναν ενθουσιασμένοι όταν το πρωτοάκουσαν. Με αυτά και με αυτά, οι δημοσιογράφοι των........................ Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 74-77)

«Roses are red, Violets are blue, We don’t need Messi, We’ve got Mitroglou!»

Δύο μέρες πριν την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, ο Κώστας Μήτρογλου πραγματοποίησε το ανεπίσημο ντεμπούτο του με την Φούλαμ, αγωνιζόμενος με τις ρεζέρβες με τις οποίες πέτυχε και 2 γκολ. Ο ντόρος και τα πολλά εκατομμύρια γύρω από το όνομα του Έλληνα επιθετικού, ανάγκασαν τους οπαδούς της Λονδρέζικης ομάδας να τον κάνουν σύνθημα στα χείλη τους!

«Roses are red, Violets are blue, We don’t need Messi, We’ve got Mitroglou!»

Ο Κώστας Μήτρογλου αποτελεί πλέον την ακριβότερη μεταγραφή Έλληνα ποδοσφαιριστή, με το ποσό των 15,2 εκατομμυρίων ευρώ. Η ιστορική Φούλαμ διανύει την χειρότερη σεζόν της σύγχρονης ιστορίας της και εδώ και καιρό βρίσκεται στην ζώνη του υποβιβασμού της Πρέμιερ Λιγκ, με αποτέλεσμα την δεδομένη ενίσχυση της στην χειμερινή μεταγραφική περίοδο.

Πέρα από τους εξαιρετικούς Χόλντμπι και Κβιστ, η Φούλαμ έκανε δικό της τον Μήτρογλου δαπανώντας 15,2 εκατομμύρια, υπογράφοντας συμβόλαιο 4,5 ετών μαζί του, με προβλεπόμενες αποδοχές 2,5 εκατομμύρια τον χρόνο. Οι οπαδοί της ομάδας τον θεωρούν τον δικό τους μεσσία, ενώ ο αγγλικός Τύπος αναφέρει πως ο Μήτρογλου είναι ο μόνος που μπορεί να σώσει την Φούλαμ από τον υποβιβασμό!

Η μεταγραφή του πρώην, πλέον, παίκτη του Ολυμπιακού αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα για τον ίδιο, αλλά και μια μεγάλη επιτυχία για τους πρωταθλητές Ελλάδος. Ο Μήτρογλου πραγματοποίησε ένα «καυτό» πρώτο μισό της σεζόν σε Ελλάδα και Τσάμπιονς Λιγκ με τον Ολυμπιακό, αλλά και με την Εθνική μας ομάδα. Ένας τραυματισμός λίγο πριν τα Χριστούγεννα τον άφησε πίσω, κάτι το οποίο όμως δεν του απαγόρευσε να κάνει το μεγάλο άλμα στην καριέρα του!

Το γεγονός ότι το αγγλικό πρωτάθλημα είναι το ανταγωνιστικότερο πρωτάθλημα στον πλανήτη αποτελεί δίκοπο μαχαίρι για τον ίδιο. Εφόσον ο ίδιος................ Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !


(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 78-81)

Η αδικία στην δικαίωση του Κριστιάνο Ρονάλντο (muteline.gr σελίδες 76-81)

Η «Χρυσή Μπάλα», ή αλλιώς το αποκαλούμενο από το 2010 βραβείο FIFA Ballon d’Or (κοινό βραβείο των FIFA και France Football), απονεμήθηκε στον Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος κατακτά την εν λόγω “Χρυσή Σφαίρα” του ποδοσφαίρου για δεύτερη φορά στην καριέρα του, μετά το 2008.

Ο σούπερ σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης διέκοψε το σερί του Λιονέλ Μέσι, με τις τέσσερις συνεχόμενες «Χρυσές Μπάλες», ενώ παράλληλα έγινε ο πρώτος Πορτογάλος που κατακτά την ύψιστη ατομική διάκριση για δεύτερη φορά, με τον αείμνηστο, πλέον, Εουσέμπιο και τον Λουίς Φίγκο να έχουν πάρει από μια φορά.

Εννοείται πως βραβεύτηκε ως κορυφαίος ποδοσφαιριστής του 2003 με την αξία του. Δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό, πραγματοποίησε τρομερή σεζόν σκοράροντας 69 γκολ! Βέβαια, ο καθένας έχει την δική του άποψη. Κάλλιστα θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για αδικία στο πρόσωπο του Φρανκ Ριμπερί, ο οποίος κατέκτησε κάθε τίτλο που διεκδίκησε με την Μπάγερν Μονάχου, ενώ ο Ρονάλντο τους έχασε όλους!

Η κατάταξη

1. Κριστιάνο Ρονάλντο (27,99%)

2. Λιονέλ Μέσι (24,72%)

3. Φρανκ Ριμπερί (23,39%)

4. Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς (5,29%)

5. Νεϊμάρ (3,17%)

6. Αντρές Ινιέστα (2,08%)

Γράφοντας τα τελευταία χρόνια για το βραβείο της «Χρυσής Μπάλας», έχει αναφερθεί το γεγονός πως όσο περνάνε τα χρόνια το ποδόσφαιρο, που για κάποιους αποτελεί κάτι πολύτιμο, κάτι ξεχωριστό και κάτι παραπάνω από ένα απλό άθλημα, έχει εμπορευματοποιηθεί 100% και έχει... εθιστεί στην διαφήμιση.

Ο Λιονέλ Μέσι κατέκτησε τέσσερις φορές το βραβείο FIFA Ballon d’Or κάνοντας απίστευτα ποδοσφαιρικά πράγματα με την Μπαρτσελόνα, έχοντας όμως «αδικηθεί» ποδοσφαιριστές, όπως ο Γουέσλι Σνάιντερ το 2010, ο οποίος κατέκτησε το τρεμπλ με την Ίντερ και έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ με την Ολλανδία, αλλά δεν βρέθηκε καν στην τριάδα! Το 2011 ο Τσάβι σπάζοντας κάθε ρεκόρ ασίστ και εύστοχων πασών, μοιράζοντας πάνω από τα μισά γκολ στον Μέσι, έχασε από τον Αργεντίνο. Το 2012 ακόμα ένας συμπαίκτης του, ο Ινιέστα, πραγματοποίησε την κορυφαία σεζόν της καριέρας του με την Μπαρτσελόνα, ενώ κατέκτησε και το Euro με την Εθνική Ισπανίας, χάνοντας και αυτός την σπουδαία αυτή διάκριση.

Φέτος ο μεγάλος αδικημένος είναι ο Φρανκ Ριμπερί. Όχι μόνο δεν κέρδισε την «Χρυσή Μπάλα», αλλά αναδείχθηκε τρίτος καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς, ενώ λίγους μήνες πριν αναδείχθηκε από την UEFA ο κορυφαίος της Ευρώπης! Ο Γάλλος κατέκτησε… πέντε τίτλους με την Μπάγερν (Σούπερ Καπ Γερμανίας, Πρωτάθλημα Γερμανίας, Κύπελλο Γερμανίας, Τσάμπιονς Λιγκ, Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων), αλλά δυστυχώς για εκείνον φαίνεται πως δεν αρκούσαν αυτά τα επιτεύγματα για να αναδειχθεί και ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής παγκοσμίως. “Κατέκτησα τα πάντα. Τι άλλο να κάνω για να κερδίσω την Χρυσή Μπάλα;”. Αυτή ήταν η δήλωση του πριν ξεκινήσει το λαμπερό γκαλά της Ζυρίχης. Η ειρωνεία είναι πως πλέον τους παίκτες τους ψηφίζουν μαζί με τους δημοσιογράφους και οι προπονητές και αρχηγοί εθνικών ομάδων, ενώ τα παλιότερα χρόνια μόνο οι δημοσιογράφοι, κάτι το οποίο αν ίσχυε και φέτος ο Ριμπερί θα αναδεικνυόταν πρώτος και όχι τρίτος! Κάτι το οποίο θα συνέβαινε και με τον Σνάιντερ το 2010.

Μπορεί ο Μέσι φέτος να πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη χρονιά του στην Μπαρτσελόνα, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν θα αναδεικνυόταν για Πέμπτη συνεχόμενη φορά ο κορυφαίος, αν δεν έμενε εκτός δράσης τους τελευταίους δύο μήνες, λόγω τραυματισμού…

Και επειδή ο ένας σούπερ σταρ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου τέθηκε εκτός μάχης, ο έτερος εμπορικός σταρ δικαιώθηκε και μετά από δύο συνεχόμενες χρονιές (2011, 2012) στη δεύτερη θέση κατάφερε και κέρδισε τον τίτλο του «Καλύτερου ποδοσφαιριστή παγκοσμίως για το 2013».

Ο Πορτογάλος κατέκτησε την Χρυσή Μπάλα, χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο, κάτι το οποίο έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι Λόταρ Ματέους, Ντένις Λόου, Γκερντ Μίλερ, Κέβιν Κίγκαν και Λουίς Φίγκο. Παράλληλα, ο Κριστιάνο Ρονάλντο (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρεάλ Μαδρίτης) έγινε ο τρίτος ποδοσφαιριστής μετά τους Γιόχαν Κρόιφ (Άγιαξ, Μπαρτσελόνα) και Ρονάλντο (Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης), που κατακτά την το βραβείο με δύο διαφορετικές ομάδες.

Κλείνοντας, δεν γίνεται να μην γίνει αναφορά στην πραγματικά μεγάλη στιγμή της βραδιάς. Ο Πελέ, ο άνθρωπος των 1000 γκολ και κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών μαζί με τον Μαραντόνα, δεν κέρδισε ποτέ την Χρυσή Μπάλα, καθώς στο παρελθόν το βραβείο απονεμόταν μόνο σε Ευρωπαίους παίκτες. Η FIFA, έστω και καθυστερημένα, τον βράβευσε με τιμητική Χρυσή Μπάλα για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο, αναγκάζοντας τον να ξεσπάσει σε κλάματα. Και επειδή μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις...

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 76-81)

Αθλητικό Αλμανάκ 2013 (muteline.gr σελίδες 112-117)

Το 2013 φεύγει για να έρθει το 2014. Χρονικά, το 2013 είναι ένας χρόνος. Ένας χρόνος όπως όλοι, αλλά όπως όλοι ο καθένας τους ξεχωρίζει. Στον τρίτο χρόνο της δεύτερης δεκαετίας του 2000 υπάρχουν ξεχωριστές αθλητικές στιγμές στιγμές. Χαρές, λύπες, στιγμές πάθους και θαυμασμού, ντροπής και αποκάλυψης. Σας παρουσιάζουμε τις 12 σημαντικότερες στιγμές του 2013. 12, όσοι και οι μήνες του έτους.

Ιανουάριος: Ξεπερνώντας Πλατινί, Κρόιφ και Φαν Μπάστεν

Το αποκαλούμενο, πλέον, Βραβελιο FIFA Ballon d’Or, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά απονεμήθηκε στον Λιονέλ Μέσι. Στο εορταστικό γκαλά της Ζυρίχης, France Football και FIFA ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για την ανάδειξη του κορυφαίου ποδοσφαιριστή μέσα στο 2013. Ο Μέσι ξεπέρασε Κριστιάνο Ρονάλντο και Ινιέστα, ενώ παράλληλα έσπασε το ρεκόρ των τριών συνεχόμενων κατακτήσεων της «Χρυσής Μπάλας» του Πλατινή, κατακτώντας την 4^η του.

Φεβρουάριος: Πυροβολώντας τον μύθο του

Παγκόσμιο σοκ προκάλεσε στις 14 Φεβρουαρίου η είδηση πως ο Πιστόριους πυροβόλησε και σκότωσε την άτυχη σύντροφο του Ρέεβα Στέενκαμπ. Τα αρχικά σενάρια που ανέφεραν πως ο Πιστόριους πέρασε την σύντροφο του για διαρρήκτη, την στιγμή που εκείνη είχε μπει στο σπίτι για να του κάνει έκπληξη για την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου δεν επιβεβαιώθηκαν και έτσι ο Νοτιοαφρικανός παραολυμπιονίκης κρίθηκε ένοχος με την κατηγορία δολοφονίας εκ προμελέτης.

Μάρτιος: Ναζιστικός χαιρετισμός προς την… καριέρα του

Σε αγώνα της Σούπερ Λίγκας, η ΑΕΚ πήρε πολύτιμη νίκη απέναντι στην Βέροια με 2-1 με τον Γιώργο Κατίδη να πετυχαίνει το χρυσό γκολ της Ένωσης στο 84ο λεπτό.

Ο νεαρός άσος ξέσπασε μετά την επίτευξη του τέρματος και έτρεξε στο κόρνερ, όπου έβγαλε τη φανέλα του. Ο τρόπος που το πανηγύρισε το τέρμα του, όμως, προκάλεσε πολλά ερωτηματικά, καθώς σήκωσε το δεξί του χέρι προς την εξέδρα, κατά τρόπο που θυμίζει ναζιστικό χαιρετισμό. Η τιμωρία του ήταν ο ισόβιος αποκλεισμός από όλες τις εθνικές ομάδες της Ελλάδας, αλλά ουσιαστικά και η… ποδοσφαιρική εξορία. Πλέον αγωνίζεται στην Νοβάρα της Serie B Ιταλίας.

Απρίλιος: Τέλος εποχής

Στην τελευταία αγωνιστική της περασμένης σεζόν της Σούπερ Λίγκας, η ΑΕΚ ηττήθηκε από τον Ατρόμητο με 1-0 και υποβιβάστηκε και μαθηματικά για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Football League! Λόγω χρεών όμως η ΑΕΚ, με τον Δημήτρη Μελισσανίδη να αναλαμβάνει πλέον, αποφάσισε να υποβιβαστεί στην Football League 2, ούτως ώστε να διαγραφούν τα χρέη της και να ξαναχτιστεί η ιστορική ομάδα από την αρχή.

Μάιος: Thank you Sir Alex

Μετά από 26 ολόκληρα χρόνια στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο μεγάλος Σερ Άλεξ Φέργκιουσον σε ηλικία 72 ετών πήρε την δύσκολη απόφαση να αποχωρήσει από την προπονητική. Σε αυτά τα 26 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας, κατάφερε να κατακτήσει 49 τίτλους, αριθμό-ρεκόρ στην ιστορία του βρετανικού ποδοσφαίρου. Ο διάδοχος του στην Γιουνάιτεντ της νέας εποχής είναι ο επίσης Σκωτσέζος Ντέιβιντ Μόγιες, ο οποίος αποχώρησε από την Έβερτον μετά από 11 χρόνια παρουσίας στον πάγκο των «Ζαχαρωτών».

Ιούνιος: Στον μαγικό κόσμο του NBA

Οι Milwaukee Bucks επέλεξαν στο νούμερο 15 του Draft τον Γιάννη Αντετοκούνμπο! Ο 18χρονος ταλαντούχος Έλληνας μπασκετμπολίστας, με καταγωγή από την Νιγηρία, βρέθηκε ξαφνικά από την Α2 της Ελλάδας και τον Φιλαθλητικό, στον μαγικό κόσμο του NBA και τους Μιλγουίκι Μπακς! Η επιτυχία του Αντετοκούμπο είναι σημαντική, καθώς η θέση 15 στο Draft είναι η υψηλότερη στην ιστορία των Ελλήνων παικτών που έχουν δοκιμαστεί στο Draft.

Ιούλιος: Παγκόσμιος «χρυσός»!

Δώδεκα μήνες μετά την απώλεια του ολυμπιακού μεταλλίου στο Λονδίνο, ο Σπύρος Γιαννιώτης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10χλμ. ανοιχτής θαλάσσης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Βαρκελώνης. Στα 33 του χρόνια υπερασπίστηκε τον παγκόσμιο τίτλο που είχε κερδίσει στη Σαγκάη το 2011! Ο πολυπρωταθλητής από την Κέρκυρα, πέρα από το γεγονός ότι πρόσθεσε ακόμα μια χρυσή επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, όχι μόνο υπερασπίστηκε τον τίτλο στα 10χλμ. που κατέκτησε το 2011 στα λασπόνερα της Σαγκάης και είναι ο δεύτερος που το καταφέρνει αυτό μετά τον Βλάντιμιρ Ντιάτσιν,  αλλά στα 33 του χρόνια έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία open water.

Αύγουστος: Γκουαρδιόλα, η επιστροφή

Η Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε το Super Cup Ευρώπης, επικρατόντας της Τσέλσι με 5-4 στα πέναλτι, το οποίο ήταν και το πρώτο της ιστορίας της. Παράλληλα, ήταν και ο πρώτος τίτλος του Πέπε Γκουαρδιόλα στον πάγκο της Μπάγερν, την οποία και ανέλαβε μετά από ένα χρόνο απουσίας από τους πάγκους μετά την αποχώρηση του από την Μπαρτσελόνα, ενώ ξεκουραζόταν όλο αυτό το νέο διάστημα… στη Νέα Υόρκη. Την ζημιά πάντως πρόλαβε να την κάνει και στην αγαπημένη του Μπάρτσα, «κλέβοντας» της τον Τιάγκο Αλκάνταρα, που αποτελούσε το μεγαλύτερο ταλέντο της ομάδας.

Σεπτέμβριος: «Κανονιά» και «Κανονιέρης»

Μετά από ένα μεταγραφικό θρίλερ που κράτησε όλο το καλοκαίρι, στο τέλος η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε και πραγματοποίησε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου, αποκτώντας τον Γκάρεθ Μπέιλ από την Τότεναμ, έναντι του αστρονομικού ποσού των 100 εκατομμυρίων ευρώ! Την μεταγραφική δόξα του Μπέιλ όμως έχει κλέψει ο Μεσού Οζίλ, ο οποίος παραχωρήθηκε για 50 εκατομμύρια από την Ρεάλ στην Άρσεναλ, και έχει πάρει από το χέρι τους «Κανονιέρηδες», οδηγώντας τους στην κορυφή του αγγλικού πρωταθλήματος.

Οκτώβριος: Στην γειτονιά των αγγέλων…

Δύο μεγάλες μπασκετικές, και όχι μόνο, απώλειες είχαμε λίγους μήνες πριν το τέλος του 2013. Ο «Παγκόσμιος» Γιώργος Αμερικάνος σε ηλικία 71 ετών «έφυγε από την ζωή. Ο μεγάλος μπασκετμπολίστας, ο «Θεός της Βασίλισσας», βρισκόταν σε μηχανική υποστήριξη τους τελευταίους μήνες, λόγω προβλημάτων υγείας, και όπως φαίνεται ο οργανισμός του δεν άντεξε άλλο.

Η άλλη μεγάλη απώλεια του μπάσκετ, αφορά κυρίως την αθλητική δημοσιογραφία, και είναι αυτή του Φίλιππου Συρίγου. Ο άνθρωπος που έκανε τους Έλληνες να αγαπήσουν το μπάσκετ, αγαπήθηκε περιγράφοντας το 1987 τους αγώνες της Ελλάδας στο πρώτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της ιστορίας. Έφυγε στα 65 του χρόνια μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Νοέμβριος: «Αγιά Σοφιά» και Κίνα

Στις αρχές του Νοεμβρίου ο Δημήτρης Μελισσανίδης παρουσίασε επίσημα το πλάνο του και εικόνες της μακέτας από το νέο γήπεδο της ΑΕΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια, την «Αγιά Σοφία»! Πρόκειται όντως για ένα εξαιρετικό έργο, το οποίο προβλέπεται να είναι έτοιμο σε 2-3 χρόνια, την χρονιά δηλαδή που η ΑΕΚ στοχεύει να επιστρέψει στην Σούπερ Λίγκα.

Πλησιάζοντας στο τέλος του Νοεμβρίου, κάτι το οποίο δεν γινόταν να μην αναφερθεί είναι το ενδιαφέρον που εκδήλωσε επίσημα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για την αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της ΠΑΕ Παναθηναϊκός!

Δεκέμβριος: Παγκόσμια Ελλάδα!

Ενόψει του Μουντιάλ του 2014 που θα διεξαχθεί στη Βραζιλία, η κλήρωση της 6^ης Δεκεμβρίου που πραγματοποιήθηκε στην Μπαΐα, μας έφερε στον όμιλο μας τις Κολομβία, Ακτή Ελεφαντοστού και Ιαπωνία. Μπορεί να μην είναι η πιο εύκολη κλήρωση, αλλά δεν απαγορεύει στους διεθνής μας να στοχεύουν στη διάκριση και στην πρόκριση στην επόμενη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου!

Κάπως έτσι είχαν τα πράγμα το 2013 Σίγουρα οι στιγμές είναι αμέτρητες και για να τις καταγράψουμε, θα χρειαζόμασταν… έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτές όμως ήταν από τις σπουδαιότερες. Ελπίζουμε το νέο έτος, το 2014, να μας φέρει νέες στιγμές, μεγαλύτερες και ακόμα καλύτερες. Και το σημαντικότερο; Δεν πρέπει να ξεχνάμε το εξής. Ο αθλητισμός είναι τρόπος διασκέδασης και όχι μονάχα τρόπος ζωής. «Αντίπαλοι» είμαστε μονάχα για 90 αγωνιστικά λεπτά, εντός του αγωνιστικού χώρου, παίζοντας ένα παιχνίδι με συγκεκριμένους και δίκαιους κανόνες. Από εκεί και πέρα, είμαστε άνθρωποι. Άνθρωποι που απαγορεύεται ένα παιχνίδι να μας φέρνει αντιμέτωπους και να μας κάνει να φερόμαστε εχθρικά. Διότι τέτοιες συμπεριφορές δεν χωράνε στον αθλητισμό, που διδάσκει ήθος, ομαδικότητα και ευγενή άμιλλα! Καλή χρονιά.

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 112-117)

5 πράγματα που μάθαμε από τον Frank Underwood (muteline.gr σελίδες 62-67)

House of Cards και τον υποδύεται ο Κέβιν Σπέισι. Ο Φρανκ Άντεργουντ παίζει τον δικό του ρόλο για τα συμφέροντα του Δημοκρατικού Κόμματος στο Κογκρέσο, ενώ κυνηγάει με κάθε τρόπο, ίσως κ
αι παρακρατικό, να φτάσει όσο πιο ψηλά μπορεί στην πολιτική.

Για όσους δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο κύριος Φράνκ Άντεργουντ, είναι ο βασικός χαρακτήρας που πρωταγωνιστεί στην σειρά

Ο Φράνσις, όπως τον αποκαλεί στη σειρά μόνο η γυναίκα του Κλερ, είναι ο τύπος που θα συνεχίσει να σχεδιάζει με μεγάλη εξυπνάδα τα σχέδια του, μέχρι την στιγμή που θα κοιμηθεί (αν κοιμηθεί). Βλέπετε, ο Φρανκ θεωρεί τον ύπνο χάσιμο χρόνου, μιας και η ατζέντα του είναι μονίμως γεμάτη.

Αυτός ο ρόλος του αδίστακτου και είρωνα πολιτικού που υποδύεται ο Σπέισι, του ταιριάζει απόλυτα σαν να γράφτηκε μόνο για εκείνον. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως στην παραγωγή της σειράς, συμμετέχει και ο ίδιος ο Κέβιν Σπέισι! Για αυτό άλλωστε μέσα στη σειρά υπάρχουν και πολλοί μονόλογοι του Φρανκ, από τους οποίους πηγάζουν και απίστευτες ατάκες του.

Το House of Cards είναι μια σειρά που ή θα κολλήσει το κοινό μαζί της ή θα την μισήσει και θα την χαρακτηρίσει ακόμα και βαρετή. Δικαίωμα του καθενός άμα ενδιαφέρετε μονάχα για ερωτικές σειρές, σειρές επιστημονικής φαντασίας ή σειρές παλιών εποχών. Όσον αφορά το House of Cards αποτελεί μια σειρά γεμάτη ίντριγκα, παρακρατικά παιχνίδια, συνδυάζοντας τους κόσμους της επιχειρηματικότητας, της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.

Μερικά πράγματα που μπορείτε να μάθετε από τον Φρανκ Άντεργουντ, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τις καταστάσεις.

Προσέχοντας πάντα την εικόνα!

Ο Φρανκ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ανακατωσούρας της πολιτικής, αλλά ποτέ δεν ενοχλεί ενεργεί για βραχυπρόθεσμους σκοπούς. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί, προέρχεται από ένα εξαιρετικά δύσκολο ως προς την κατασκευή του πλάνο, το οποίο το έχει στο μυαλό του, κάτι το οποίο τον κάνει να γνωρίζει πάντα το κάθε βήμα της πορείας των πραγμάτων. Πάντα.

Η ικανότητα αυτή του δίνει το δικαίωμα να ολοκληρώνει τις ενέργειες του. Δεν έχει σημασία αν τηρεί τους κανόνες ή αν οι ενέργειες του είναι παρακρατικές και παράνομες, αλλά έχει πάντα το πάνω χέρι. Είναι οργανωμένος και είναι πάντα έτοιμος να ανταποκριθεί σε δύο πιθανά σενάρια ταυτόχρονα.

Ανεξάρτητα από το πρόγραμμα, υπάρχει πάντα χρόνος για τους άλλους

Για την επιτυχία, σε έναν χώρο όπως την πολιτική, η δικτύωση και η σύνδεση με ανθρώπους του χώρου, βοηθάει και σε άλλους τομείς της ζωής. Κάτι τέτοιο, ξέρει πολύ καλά να το εκμεταλλεύεται ο γερουσιαστής Φρανκ. Είτε πρόκειται για μια Κυριακή το πρωί, είτε για μια κουραστική και γεμάτη μεσοβδόμαδη μέρα, είναι πάντα σε θέση να παρευρεθεί σε κάποιο event, σε κάποιο gala, αλλά και να βρει τον χρόνο να συνομιλήσει και με τους πολίτες της περιοχής του που έχουν σκοπό να τον ψηφίσουν.

Επίσης, ποτέ δεν ξεχνά να προχωρήσει σε κάποια ωραία χειρονομία για συναδέλφους, φίλους και την σύζυγο του… Αν και φαινομενικά παριστάνει τον υποκριτική, αυτές οι μικρές χειρονομίες μερικές φορές για τους άλλους σημαίνουν τα πάντα, και ο ίδιος το γνωρίζει αυτό.

Η φιλοδοξία μπορεί να φτάσει πολύ μακριά, κυνηγώντας την επιτυχία

Στον πυρήνα του χαρακτήρα του, κινητήρια δύναμη του η οποία βρίσκεται πίσω από όλες τις ενέργειες του, είναι η τεράστια φιλοδοξία του. Όπως είπαμε, στο μυαλό του έχει επινοήσει ένα σχέδιο, ούτως ώστε κάποια στιγμή να εκλεγεί πρόεδρος.

Η κατανόηση του παρελθόντος και του υποβάθρου του, θα τον κάνει να συνειδητοποιήσει ότι το μόνο πράγμα για το οποίο οφείλεται η άνοδος του σε αυτή την κοινωνία, είναι η φιλοδοξία του. Η φιλοδοξία του τον βοηθά να περιορίζει γενικά το ενδιαφέρον του και τον κάνει μερικές φορές να μην συμβιβάζεται με καταστάσεις. Με λίγα και απλά λόγια, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Ομαδικό παιχνίδι, μόνο στη σωστή στιγμή

Αν τα πράγματα πάνε όπως είχε προγραμματίσει, θα εμφανίζεται έκπληκτος και μετριόφρων ούτως ώστε να μην κινεί υποψίες. Το ίδιο ισχύει για το ακριβώς αντίθετο, θα χαμογελάσει σε μια αποτυχία του σαν να έχει νικήσει, αλλά και… «θα παίξει τον νεκρό άμα έρχεται η αρκούδα».

Αυτό το επίπεδο ευελιξίας μπορεί εύκολα να αναγνωριστεί ως υποκρισία, αλλά του επιτρέπει να παραμείνει στην πολιτική, καθώς και σε διάφορα υψηλά επίπεδα της κοινωνίας για όσο διάστημα θελήσει. Κάτι τέτοιον, τον βοηθά να κερδίσει βαθύτερη γνώση της κατάστασης, των εχθρών του, αλλά και την μετατόπιση του “παιχνιδιού”.

Απολαμβάνοντας την… «Κούνια του Φρέντι»

Η λύση είναι πάντα στην “περιφέρεια” και αν δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας, τουλάχιστον διανοητικά, να φτάσουμε εκεί, τα πράγματα έχουν την τάση να γίνονται περίπλοκα. Ο Φρανκ Άντεργουντ, αν και είναι ένας γερουσιαστής, σέβεται αυτόν τον τρόπο σκέψης και τον εφαρμόζει όποτε του δίνεται η ευκαιρία.

Στην “περιφέρεια” λοιπόν (εννοώντας τις διεξόδους χαλάρωσης του), ο βόμβος από τον καθημερινό κόσμο και όλα τα προβλήματα, υποχωρούν αμέσως και δίνουν την ευκαιρία στον Φρανκ να κρίνει τα πράγματα με μια πιο χαλαρή διάθεση.

Η μηχανή κωπηλασίας στο υπόγειο του σπιτιού του, το Playstation, το παράθυρο όπου καπνίζει το πούρο του και το μικρό εστιατόριο «Κούνια του Φρέντι» (Freddy’s Crib)… Αυτές οι διέξοδοι του επιτρέπουν να ηρεμήσει, ακόμα και ας είναι μέσα στο σπίτι. Ξέρει πως είναι δικοί του διέξοδοι χαλάρωσης και θέλει να το σεβαστούν αυτό, εκτός και αν αποφασίσει να τις μοιραστεί με ανθρώπους που νοιάζεται ή αποφασίζει να τους αφήσει να μπουν στη ζωή του.

Ένας ακόμα τρόπος είναι και ο μονόλογος του, στοιχείο έντονο στη σειρά, κάτι που δείχνει ότι ξέρει πώς να υποχωρήσει μέσα στο μυαλό του αρκετά συχνά, για να είναι σε θέση να αντέξει πίεση, να χειριστεί το συναίσθημα, αλλά και να αντιληφθεί τα επόμενα βήματα του σχεδίου του.

Ο Φρανκ Άντεργουντ δεν είναι κάποιος όμορφος άντρας-μοντέλο που ίσως να φανταζόταν κάποιος, διαβάζοντας την περιγραφή του χαρακτήρα του. Όμως ο τρόπος που παρουσιάζεται η εξέλιξη της ζωής του είναι αξιοθαύμαστος σε διάφορα επίπεδα. Πειθαρχία, οργάνωση, προτεραιότητες, φιλοδοξίες ευελιξία… Αυτά τα γνωρίσματα του χαρακτήρα του είναι ευχάριστα να τα συναντά κανείς όταν παρακολουθεί μια τηλεοπτική σειρά. Ποιος ξέρει τι επιρροή μπορεί να υπάρξει στην περίπτωση που ταυτιστούμε με έναν τέτοιο χαρακτήρα;

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 62-67)

Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει οικονομική κρίση! (muteline.gr σελίδες 88-91)

Τι και αν η Γηραιά Ήπειρος βρίσκεται σε περίοδο οικονομικής κρίσης; Στη μεταγραφική περίοδο που έληξε στις 2 Σεπτεμβρίου, οι μεταγραφές που πραγματοποιήθηκαν δεν δείχνουν να υπολογίζουν ούτε κρίση, αλλά ούτε και… Πλατινί με τον κανονισμό του Financial Fair Play.

Σύμφωνα με την έρευνα «Football Transfer Review 2014» οι ευρωπαϊκές ομάδες ξόδεψαν 2 δισεκατομμύρια 160 εκατομμύρια ευρώ (2.160.000.000), πόσο μεγαλύτερο του περσινού κατά 40%! Τα πρωταθλήματα της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας ξόδεψαν ποσά ρεκόρ για την ιστορία τους (Πρέμιερ Λιγκ 731 εκ. ευρώ, Λιγκ 1 375 εκ. ευρώ και Μπουντεσλίγκα 258 εκ. ευρώ), ενώ αυτά της Ισπανίας και της Ιταλίας παρουσίασαν αύξηση σε σχέση με πέρυσι με ποσοστά 303% (!) και 20% αντίστοιχα! Αν σκεφτεί κανείς τα νέα τηλεοπτικά συμβόλαια των αγγλικών ομάδων η αύξηση ήταν αναμενόμενη, ενώ για την Ισπανία έπαιξε μεγάλο ρόλο η μεταγραφή-ρεκόρ του Γκάρεθ Μπέιλ στην Ρεάλ Μαδρίτης.

Πίνακας της ισπανικής Marca: Τα συνολικά ποσά των μεταγραφών τα τελευταία έξι χρόνια στην θερινή μεταγραφική περίοδο της Ευρώπης.

Πίνακας της ισπανικής Marca: Οι 10 ομάδες που ξόδεψαν τα μεγαλύτερα ποσά. Λανθασμένα αναφέρεται για την Μπαρτσελόνα στα 70 εκα. Ευρώ, ενώ στην πραγματικότητα ξόδεψε 57 εκ. ευρώ.

Όσον αφορά τα ποσά των πωλήσεων, παρουσιάζεται αύξηση μετά την σεζόν 2010/2011, η οποία οφείλεται τόσο σε πωλήσεις παικτών, τόσο και στα έσοδα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων (ειδικά για την Αγγλία). Στην κορυφή των εισπράξεων συναντάμε την Ανζί, τα έσοδα της οποίας ανέρχονται στα 140 εκ. ευρώ. Ακολουθεί η Τότεναμ με 128 εκ. ευρώ και η Ρεάλ Μαδρίτης με 104 εκ ευρώ. Στην πρώτη 10αδα και η Σεβίλη με 82 εκ. ευρώ και η Ατλέτικο Μαδρίτης με 78 εκ. ευρώ, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη των ισπανικών ομάδων για έσοδα.

Αναλυτικότερα για το ισπανικό πρωτάθλημα, αξίζει να αναφερθεί πως τα έσοδα ανέρχονται στο ποσό των 480 εκ. ευρώ, ποσό που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ στην ιστορία του ποδοσφαίρου

Πίνακας της ισπανικής Marca: Οι τοπ-10 ακριβότερες μεταγραφές (σε ευρώ)

Όσον αφορά την παραγωγή ταλέντων και τις πωλήσεις γηγενών ποδοσφαιριστών, η Ισπανία βρίσκεται στην κορυφή, καθώς οι ισπανικές ομάδες από Πριμέρα και Σεγούντα Ντιβιζιόν έβαλαν στα ταμεία τους συνολικά 139 εκ. ευρώ, ενώ ο κυριότερος προορισμός ήταν αυτός του αγγλικού πρωταθλήματος.

Πίνακας της ισπανικής Marca: Οι ομάδες με τα μεγαλύτερα μεταγραφικά έξοδα την τελευταία 5ετία.

Πίνακας της ισπανικής Marca: Οι ομάδες με τα μεγαλύτερα μεταγραφικά έσοδα την τελευταία 5ετία.

Πίνακας της ισπανικής Marca: Οι 10 ακριβότερες μεταγραφές όλων των εποχών

Δεν το λέει κανείς για πλάκα ότι το ποδόσφαιρο δεν λογαριάζει την οικονομική κρίση. Το λένε οι πίνακες και τα οικονομικά στοιχεία που δημιουργήθηκαν αυτό το καλοκαίρι. Ακόμα ένα στοίχημα που χάνει ο Μισέλ Πλατινί με τον κανονισμό του Financial Fair Play.

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 88-91)

Τα 7 βήματα για την πραγματοποίηση μιας μεταγραφής (muteline.gr σελίδες 84-87)

Ένα ακόμα μεταγραφικό παζάρι έφτασε στο τέλος του αυτό το καλοκαίρι. Το ενδιαφέρον πάντα επικεντρώνεται στην τελευταία μέρα της μεταγραφικής περιόδου, όπως συμβαίνει άλλωστε κάθε φορά. Τι πραγματικά συμβαίνει τις τελευταίες μέρες που οι ομάδες προσπαθούν να πραγματοποιήσουν μεταγραφές;

Μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές ιστοσελίδες του κόσμου, το Goal.com, μαζί με τρεις ατζέντηδες (Κλίφορντ Μπλόξαμ, Μπάρι Σίλκμαν και Ρόχαν Ρίκετς) προσπάθησε να αναλύσει, μέσω εφτά βημάτων, τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα την ώρα των μεταγραφών, τα οποία δεν βγαίνουν στην δημοσιότητα και για πολλούς είναι άγνωστα.

Βήμα 1: Προσοχή στον ατζέντη

Σύμφωνα με τον Κλίφορντ Μπλόξαμ, ο οποίος είναι αντιπρόεδρος της εταιρίας ατζέντηδων “Octagon”, ο μεγαλύτερος παράγοντας που αφορά τις μεταγραφές είναι οι ατζέντηδες, που συγκριτικά με τα υπόλοιπα αθλήματα, το ποδόσφαιρο έχει αμέτρητους. Το κίνητρο τους για τις υψηλές προσφορές που πραγματοποιούν σε ομάδες, είναι πως αναζητούν λεφτά «ακόμα και για τις λάμπες των σπιτιών τους», καθώς άμα δεν πραγματοποιήσουν την μεταγραφή τους, δεν υπάρχει κάποια άλλη πηγή εισοδήματος για αυτούς. Αλλά δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας ένας ατζέντης. Μια ομάδα πρέπει να πραγματοποιήσει μια συμφωνία μόνο αν μακροπρόθεσμα συμφέρει τον εκάστοτε ποδοσφαιριστή.

Βήμα 2: Θέτοντας τις βάσεις

Ο ατζέντης Μπάρι Σίλκμαν αναφέρει πως το πρώτο πράγμα που κάνει ένας ατζέντης είναι να δει όσο καλός είναι ένας παίκτης και αν υπάρχουν ομάδες που ενδιαφέρονται να τον αποκτήσουν. Αν υπάρχουν ομάδες, τότε ο ατζέντης μπορεί άμεσα να μάθει το ποσό που είναι διατεθειμένες να προσφέρουν οι ομάδες, αλλά και η ρήτρα που θα θέσουν στην περίπτωση πώλησης του παίκτη σε άλλη ομάδα.

Βήμα 3: Πρώτη επαφή

Ο πρώην επιθετικός τον Άρσεναλ και Τότεναμ, Ρόχαν Ρίκετς, περιγράφει την εξής κατάσταση. Ο παίκτης θα έρθει σε μια πρώτη επαφή με την ενδιαφερόμενη ομάδα. Η ενδιαφερόμενη ομάδα θα έχει μιλήσει με τον ατζέντη, ο οποίος θα μιλήσει στον παίκτη και θα του μεταφέρει το ενδιαφέρον της ομάδας, μαζί με την πρόταση που καταθέτει. Από την στιγμή που η πρόταση θα κατατεθεί και θα είναι επίσημη, το γεγονός της ενδεχόμενης μεταγραφής θα διαρρεύσει στον Τύπο.

Βήμα 4: Συμφωνία σε προσωπικό επίπεδο

Η ομάδα επιδιώκει να διατηρήσει την καλή εικόνα της και την φήμη της, κάτι το οποίο προσπαθεί να κάνει και ο ατζέντης. Όμως επειδή κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει πραγματικά σε μία διαπραγμάτευση, ο Μπλόξαμ συνιστά διακριτικότητα από όλες τις πλευρές.

Από εκεί και πέρα δουλεία του ατζέντη είναι να διαπραγματευτεί με την ομάδα το συμβόλαιο του ποδοσφαιριστή, κάτι το οποίο χρειάζεται προσοχή για το μέγεθος των επιπτώσεων που μπορεί να υπάρξουν στην καριέρα του παίκτη. Κάποιοι από τους μεγαλύτερους αθλητές δεν ξέρουν καν πόσα χρήματα κερδίζουν. Ο Μπλόξαμ χαρακτηριστικά αναφέρει: “Βάζω στοίχημα πως ο Άντι Μάρεϊ δεν σκέφτηκε ούτε για ένα δευτερόλεπτο πόσα χρήματα θα κέρδιζε, εφόσον νικούσε στον τελικό του Γουίμπλεντον.  

Βήμα 5: Πραγματοποίηση ιατρικών εξετάσεων

Προϋπόθεση πριν την οποιαδήποτε μεταγραφή είναι ο παίκτης να περάσει από ιατρικές εξετάσεις. Ο Σίλκμαν αναφέρει το εξής παράδειγμα. Πραγματοποιούσε πριν μερικά χρόνια την μεταγραφή του Ρόμπερ Χουθ από την Τσέλσι στην Μίντλεσμπρο. Η συμφωνία είχε επιτευχθεί, αλλά προέβλεπε και την μεταγραφή του Άσλει Κόουλ από την Άρσεναλ στην Τσέλσι. Το γεγονός λάμβανε χώρα τελευταία μέρα των μεταγραφών και ο Κόουλ έπρεπε να περάσει από ιατρικές εξετάσεις, αλλά ο παίκτης βρισκόταν με την αποστολή της Εθνικής Αγγλίας!

Βήμα 6: Αποφυγή δραμάτων

Ο Ρίκετς διηγείται μια προσωπική ιστορία για να εξηγήσει το τι μπορεί να συμβεί σε έναν παίκτη: «Έπαιζα στην πρώτη ομάδα της Τότεναμ, είχα κερδίσει το βραβείο καλύτερου νέου παίκτη του μήνα και αναδείχθηκα για πολλές φορές MVP σε αγώνα. Ποτέ δεν βγήκα και βρισκόμουν προ των πυλών της Εθνικής Αγγλίας. Όλα πήγαιναν περίφημα, μέχρι που ξαφνικά ο προπονητής Γκλεν Χοντλ απολύθηκε και τον διαδέχθηκε ο υπηρεσιακός προπονητής Ντέιβιντ Πλιτ, ο οποίος με έβαλε στον πάγκο αμέσως.

Ενημερώθηκα πως ενδιαφερόταν για μένα η Ρέντινγκ, η οποία βρισκόταν στην κορυφή της Τσάμπιονσιπ. Ο Πλιτ μου είπε πως “άμα φέρεις πρόταση δανεισμού, θα σε αφήσω να φύγεις”. Μετά από αυτή την εξέλιξη, πήρα από τον ατζέντη μου, Έρικ Γουόλτερ, το τηλέφωνο του Πλιτ για να τον ενημερώσω πως η Ρέντινγκ με θέλει. Με το που απαντάει μου λέει “που βρήκες το τηλέφωνο μου; Δεν έπρεπε να με πάρεις”. Και του απαντάω εγω “εσύ μου είπες να σε πάρω άμα φέρω πρόταση, η Ρέντινγκ με θέλει και θέλω να πάω”. Φωνάζοντας παντάει “Όχι!” και κλείνει το τηλέφωνο. Έτσι χάλασε η μεταγραφή. Αυτά είναι τα πραγματικά γεγονότα που συμβαίνουν “πίσω από τις σκηνές”.

Έμεινα μέχρι το τέλος της σεζόν και τελικά πήγα δανεικός στην Κόβεντρι. Γιατί δεν του άρεσα; Ίσως δεν του άρεσε η προσωπικότητα μου. Ήταν προπονητής παλιάς σχολής και ίσως ήθελε να διατηρώ το στόμα μου κλειστώ και να μην μιλάω».

Βήμα 7: Υπογραφή συμβολαίου

Όπως τονίζει και ο Σίλκμαν, δεν είναι κάτι σπουδαίο να δια

βάσει ο παίκτης το συμβόλαιο του. Το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει την διαφορά είναι άμα το συμβόλαιο που προσφέρει η ομάδα, έχει και κάποια επιπρόσθετα πράγματα. Από εκεί και πέρα δεν χρειάζεται να είναι ο παίκτης κάνας δικηγόρος για να διαβάσει τις εβδομαδιαίες αποδοχές του και το τι χρήματα θα παίρνει με κάθε εμφάνιση σε αγώνα… Το ποσό που προσφέρει η ομάδα μπορεί εύκολα να το διαβάσει ο παίκτης και χωρίς να είναι και μεγαλοφυΐα.

Το μόνο πράγμα που μπορεί να καθυστερήσει την μεταγραφή είναι ίσως τα διαφορετικά τελικά ποσά που προσφέρει η ενδιαφερόμενη ομάδα, ή το ποσοστό μεταγραφής που αντιστοιχεί στον ατζέντη, ή η τελική υπογραφή συγκατάθεσης της προηγούμενης ομάδας του παίκτη. Πολλές είναι οι μεταγραφές που αν και μπορούν να συμφωνηθούν σε μόλις μερικές ώρες, μπορούν να πάρουν μέχρι και μέρες (με πρόσφατο παράδειγμα την μεταγραφή του Γκάρεθ Μπέιλ από την Τότεναμ στην Ρεάλ Μαδρίτης).

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 84-87)

Η «Σελεσάο» χορεύει σάμπα (muteline.gr σελίδες 86-87)

Λίγο καιρό μετά το πέρας του 2013 FIFA Confederations Cup και σχεδόν ένα χρόνο πριν την έναρξη του Μουντιάλ 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας, η διοργανώτρια χώρα μας απέδειξε ότι μετά από 2 χρόνια ανασυγκρότησης, είναι έτοιμη να πρωταγωνιστήσει και πάλι στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Για τους λάτρες των στατιστικών αριθμών και για να γίνει ευκολότερα αντιληπτό, αξίζει να σημειωθεί πως πριν το Κύπελλο Συνομοσπονδιών η Εθνική Βραζιλίας βρισκόταν στην 22^η θέση της παγκόσμιας κατάταξης της FIFA, ενώ μετά την εξαιρετική πορεία της και την νίκη της στον τελικό με 3-0 επί της πρωταθλήτριας Κόσμου και Ευρώπης, Ισπανία, σκαρφάλωσε 13 θέσεις φτάνοντας στην 9^η θέση, 2 παραπάνω από την Εθνική μας ομάδα.

Με τον Λουίς Φελίπε Σκολάρι να επιστρέφει στο τιμόνι της «Σελεσάο», όντας ο τελευταίος προπονητής που έχει κατακτήσει Παγκόσμιο Κύπελλο με την Βραζιλία το 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, οι διοργανωτές στοχεύουν στο χτίσιμο μιας νεανικής, ταλαντούχας και πολλά υποσχόμενης ομάδας που θα πρωταγωνιστήσει, εξάγοντας νέα ποδοσφαιρικά ταλέντα από την χώρα του καφέ, θυμίζοντας έτσι τις εποχές της μεγάλης Βραζιλίας του Πελέ.

Μόνο που η σημερινή νέα φουρνιά παικτών έχουν ως οδηγό τον Νεϊμάρ. Ποδοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα πλέον, κατέκτησε την Χρυσή Μπάλα της διοργάνωσης και μαζί με τον Φρεντ που αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ μαζί με τον Ισπανό Τόρες, η Βραζιλία κατέκτησε το Κύπελλο Συνομοσπονδιών για 5^η φορά στην ιστορία της.

Πριν από ένα χρόνο μιλάγαμε απλά για ένα εμπορικό δημιούργημα. Όμως με τον καιρό, ο Νεϊμάρ αποδεικνύει πως είναι ικανός να πάρει την ομάδα στις πλάτες του και να βγει μπροστά ως ηγέτης, ότι ακριβώς έκανε και ο Πελέ στην εποχή του.

Πολλοί λένε πως επιτέλους αυτή η υπεροπτική Ισπανία έφαγε την σφαλιάρα της, όμως δεν πρόκειται για μια θετική παρένθεση, αλλά πρόκειται για το έναυσμα για την νέα μεγάλη εποχή της Βραζιλίας, με την αντεπίθεση της να ολοκληρώνεται με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 στην χώρα της σάμπας. Δικαιολογημένα για όποιον παρακολούθησε τους αγώνες της Βραζιλίας αυτό το καλοκαίρι. Μια ομάδα θεαματική, γρήγορη, με επιθετικές αρετές, ενθουσιασμό, ταλέντο και αυτοματισμούς που εν τέλει εξασφάλισε σε αρκετούς παίκτες μεταγραφές για συλλόγους της Ευρώπης, ενώ ένα μήνα πριν τα ονόματα τους ήταν άγνωστα για τους περισσότερους.

Μετά την… υπεροπτική Ισπανία του «τίκι-τάκα», την εκπληκτική Γερμανία του Λεβ και την απρόβλεπτη Αργεντινή του Μέσι, η Βραζιλία έθεσε εαυτό της στα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου της παγκόσμιας πρωταθλήτριας. Όχι μόνο λόγω της φιλοξενίας της διοργάνωσης… αλλά και λόγω της ομάδας που δημιουργεί!

Υπομονή σχεδόν 250 ημέρες. Ραντεβού στη Βραζιλία!

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 86-87)

Οι Γερμανοι ξανάρθαν! (muteline.gr σελίδες 52-63)

Σε έναν από τους σπουδαιότερους τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ των τελευταίων ετών, που έλαβε χώρα στο Λονδίνο και στο «Γούμπλεϊ», η εντυπωσιακή φέτος Μπάγερν Μονάχου στέφθηκε για 5^η φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια Ευρώπης, καταφέρνοντας να καταβάλει την αντίσταση της ελκυστικής και σπουδαίας Ντόρτμουντ.

Πρόκειται για τον τρίτο τελικό στην ιστορία της διοργάνωσης, στον οποίο αναμετρόνται ομάδες από την ίδια χώρα, μετά από εκείνους των Ρεάλ-Βαλένθια το 2000 και Μίλαν-Γιουβέντους το 2003. Γεγονός που αποδεικνύει την γερμανική κυριαρχία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις πορείες των δύο φιναλίστ μέχρι τον τελικό του Γούεμπλεϊ.

Η Μπάγερν πέρυσι μέσα στο Μόναχο έφτασε στην πηγή, αλλά… νερό δεν κατάφερε να πιεί εξαιτίας της Τσέλσι και του Ντρογκμπά. Ένα χρόνο μετά φαίνεται πως ο χαμένος τελικός μόνο καλό της έκανε, καθώς με ίδιο προπονητή και ίδια ομάδα (με μερική ενίσχυση), κατάφερε να μεταμορφωθεί και να παίξει το ομορφότερο ποδόσφαιρο από κάθε άλλη ομάδα στη Γηραιά Ήπειρο. Έχοντας επιστρέψει στη κορυφή του Γερμανικού ποδοσφαίρου, παίρνοντας τα σκήπτρα από την δις μέχρι φέτος πρωταθλήτρια Ντόρτμουντ, η Μπάγερν αποκαθήλωσε και την Μπαρτσελόνα στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, με το εντυπωσιακό συνολικό σκορ 7-0 (4-0 στο Μόναχο και 0-3 στη Βαρκελώνη)!

 “Robery” τραγουδάνε οι οπαδοί της και πίνουν νερό στο όνομα των Ρόμπεν και Ριμπερί. Καταπληκτικοί φέτος και οι δύο, αποτέλεσαν ο ένας το alter ego του άλλου. Η μεγαλύτερη φετινή προσθήκη της Μπάγερν ήταν του Βάσκου Χάβι Μαρτίνεθ στο κέντρο, σε μια θέση που την περσινή σεζόν οι Βαυαροί «πονούσαν», ενώ ο Μίλερ συνέχισε με κεκτημένη ταχύτητα από πέρυσι και μαζί με τον επίσης καινούργιο Μάντζουκιτς, η επιθετική μηχανή της ομάδας δεν μπλόκαρε ούτε στιγμή.

Όσο για την Μπορούσια Ντόρτμουντ ότι και να πει κανείς θα είναι λίγο, καθώς αποτέλεσε την μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Κουβαλούσε την ρετσινιά της πιο αποτυχημένης πρωταθλήτριας Ευρώπης, καθώς το 1997 κατέκτησε το μοναδικό τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας της και την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε στην δεύτερη τη τάξη κατηγορία της Γερμανίας. Μια ομάδα που λίγα χρόνια πριν βρισκόταν προ των πυλών της χρεοκοπίας, με σωτήρα τον προπονητή και τεράστιο φιλόσοφο Γιούργκεν Κλοπ και έχοντας κατακτήσει δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα Γερμανίας, είχε θέση ως στόχο την ευρωπαϊκή της καταξίωση.

Τι και αν η Μπάγερν έκλεισε το μεγάλο αστέρι της Ντόρτμουν, Μάριο Γκέτσε, και εν τέλει δεν αγωνίστηκε στον τελικό; Με τον Κλοπ να αποδεικνύει ότι δικαιολογημένα θεωρείται από τους καλύτερους προπονητές παγκοσμίως αυτή τη στιγμή περνώντας μια τακτική φιλοσοφία γρήγορου παιχνιδιού και επιθετικών αρετών, η καλοδουλεμένη ομάδα του κατάφερε να φτάσει μέχρι το Έβερεστ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου αφού πρώτα ταπείνωσε την Ρεάλ Μαδρίτης με 4-1 στη Βεστφαλία και μια ήττα διαδικαστικού χαρακτήρα με 2-0 στη Μαδρίτη. Στον τελικό όμως μίλησε η φανέλα της Μπάγερν και η κλάση του, μέχρι το βράδυ της 25^ης Μαΐου, loser Ρόμπεν.

Η ταμπέλα loser προέρχεται από τρείς συνεχόμενος τελικούς για τον Ολλανδό παίκτη, το 2010 με Μπάγερν και Ολλανδία εναντίον Ίντερ και Ισπανίας αντίστοιχα και πέρυσι με την Τσέλσι. Την στιγμή όμως που η μπάλα “έκαιγε” στον τελικό με την Ντόρτμουντ, ο Ρόμπεν έκανε το θαύμα του και μαζί με την Μπάγερν έγιναν winners.

Άκρως εντυπωσιακός ο αγώνας, κάτι για το οποίο ευθύνεται ότι οι ομάδες ήταν από την ίδια χώρα, ήξεραν η μία το παιχνίδι της άλλης και ο κορμός τους αποτελείται από Γερμανούς παίκτες, οι οποίοι είναι συμπαίκτες στην Εθνική Γερμανίας. Μια Εθνική Γερμανίας νέας φουρνιάς με πολύ ταλέντο, που θεωρείται ήδη το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του Μουντιάλ 2014 στη Βραζιλία. Είναι γεγονός πως το γερμανικό ποδόσφαιρο βρίσκεται εκ νέου σε ακμή και οι Γερμανοί είναι έτοιμοι να κατακτήσουν τα πάντα, όπως έκαναν τα προηγούμενα χρόνια οι Ισπανοί με την Εθνική Ισπανίας και την Μπαρτσελόνα, μόνο που η Γερμανία το κάνει αντίστροφα (πρώτα σε διασυλλογικό και ύστερα σε εθνικό επίπεδο).

Μπορεί ο Γιούργκεν Κλοπ να κλέβει την παράσταση με την φρέσκια ποδοσφαιρικά φιλοσοφία του, αλλά έχει πολλά χρόνια μπροστά του για να καταφέρει να κατακτήσει ευρωπαϊκούς τίτλους. Τα εύσημα ανήκουν στον Γιουπ Χάινκες που σε ηλικία 68 ετών κατάφερε μέσω των παλιάς γερμανικής σχολής συστημάτων του, να οδηγήσει την Μπάγερν στην κορυφή της Ευρώπης ύστερα από 12 χρόνια. Ο «γερόλυκος» προπονητής κατακτά για δεύτερη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ, μετά το 1998 όντας στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, και για τελευταία. Με τον Πέπε Γκουαρδιόλα να αναλαμβάνει, ο Χάινκες αποσύρεται από την προπονητική και κοουτσάροντας στο τελευταίο του ευρωπαϊκό παιχνίδι της καριέρας του, κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Πολλοί αναρωτιούνται, τι θα μπορούσε να αλλάξει ο Γκουαρδιόλα τώρα; Η Μπάγερν κατέκτησε τα πάντα. Ουδείς μπορεί να γνωρίζει από τώρα, αλλά σίγουρα ο τίτλος της πρωταθλήτριας Γερμανίας και Ευρώπης, είναι μεγάλη κληρονομιά και ο Ισπανός καλείται να χτίσει μια δυναστεία πάνω σε αυτή.

Από τις θεωρίες συνωμοσιών προκύπτει ότι τα τελευταία 6 χρόνια, όποια ομάδα απέκλεισε την Μπαρτσελόνα, αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης ( 2008 Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 2010 Ίντερ, 2012 Τσέλσι, 2013 Μπάγερν), ενώ στις ενδιάμεσες χρονιές 2009 και 2011 αναδείχθηκαν οι Καταλανοί!

Πάνω σε αυτή την επιτυχία του Γκουαρδιόλα με τους Ισπανούς ποντάρουν οι άνθρωποι της διοίκησης των Βαυαρών. Κανείς δεν ξέρει αν η Μπάγερν θα συνεχίσει της επιτυχίες της με τον Γκουαρδιόλα ή με κάποιον άλλον. Ένα είναι σίγουρο όμως.

Οι Γερμανοί ξανάρθαν!!!

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 52-63)

Επιχείρηση Θάτσερ: Football Spectators Act (muteline.gr σελίδες 70-73)

Ο θάνατος της Μάργκαρετ Θάτσερ ίσως αποτελεί την καλύτερη αφορμή για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νέοι για το έργο της “Σιδηράς Κυρίας” κατά του χουλιγκανισμού.

Η 29η Μαΐου του 1985 και η 15η Απριλίου του 1989 είναι δύο σημαντικές ημερομηνίες στον χώρο του ποδοσφαίρου και η αφορμή της εφαρμογής του νομοσχεδίου του ποδοσφαίρου που σχεδίασε η Θάτσερ. Πρόκειται για ένα σημαντικό έργο που στόχευε στην πάταξη του χουλιγκανισμού στην Αγγλία, κάτι το οποίο έχει επιτευχθεί και μέχρι και σήμερα δεν υπάρχουν ακραία φαινόμενα.

Στις 29 Μαϊου 1985, την ημέρα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ανάμεσα σε Λίβερπουλ και Γιουβέντους, λίγο πριν την έναρξη του αγώνα, οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας παραβίασαν ένα κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους Ιταλούς με συνέπεια οι φίλοι των της Γιούβε να οπισθοχωρήσουν προς έναν τοίχο. Ως αποτέλεσμα της υπερβολικής πίεσης και του βάρους, ο τοίχος κατέρρευσε με συνέπεια 39 οπαδοί να χάσουν την ζωή τους, ενώ περισσότεροι από 600 τραυματίστηκαν.

Από εκείνη την στιγμή και μετά η Μάργκαρετ Θάτσερ ανέλαβε δράση εξαντλώντας την αυστηρότητα της αποφασίζοντας τον αποκλεισμό των αγγλικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της UEFA για πέντε χρόνια, με εξαίρεση την Λίβερπουλ που αποκλείστηκε για έξι. Παρά την αντίδραση της αγγλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, η απόφαση είχε ληφθεί σε συνεργασία της βρετανικής κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, από την οποία μάλιστα δεν εξαιρέθηκε ούτε η Εθνική ομάδας της Αγγλίας σε κανένα ηλικιακό επίπεδο.

''Πρέπει να πατάξουμε τον χουλιγκανισμό και θα διαβούμε ξανά τη θάλασσα για να παίξουμε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μόνο αν και όταν τελειώσουμε με αυτό το πρόβλημα. "Η Ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ομοσπονδία να φερθεί όσο σκληρά και αυστηρά επιθυμεί". Αυτή τη γραμμή αποφάσισε να ακολουθήσει η Θάτσερ και δεν έκανε καμία στιγμή πίσω.

Εκτός από τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, η Μάργκαρετ Θάτσερ σε συνεννόηση με τις ποδοσφαιρικές ομάδες τοποθέτησε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης των κερκίδων, και από την πρώτη κιόλας χρονιά της εφαρμογής του υπήρξε έντονη διαφορά. Μάλιστα, η Θάτσερ είχε φτάσει στο σημείο να προτείνει την χρήση ηλεκτροφόρων φρακτών στα γήπεδα κάτι που τελικά δεν εισακούστηκε.

Στις 15 Απριλίου του 1989 ακολούθησε η "τραγωδία του Χίλσμπορο" στον ημιτελικό του Κυπέλλου Αγγλίας ανάμεσα στη Λίβερπουλ και την Νότιγχαμ Φόρεστ.

Λόγω απίστευτης ανευθυνότητας και τεραστίων διαστάσεων λάθη της αστυνομίας εισήλθαν στις εξέδρες υπεράριθμοι οπαδοί της Λίβερπουλ. Από την συμφόρηση 96 οπαδοί της ομάδας έχασαν την ζωή τους και 776 τραυματίστηκαν.

Η Θάτσερ έδωσε εντολή στον λόρδο Τέιλορ να συντάξει ένα νομοσχέδιο που να προβλέπει ριζικές αλλαγές στο μέχρι τότε σύστημα. Το νομοσχέδιο ονομάστηκε Πράξη για τους Θεατές του Ποδοσφαίρου (Football Spectators Act) και τέθηκε σε εφαρμογή από το 1989. Επρόκειτο για ένα συνολικό σχέδιο δράσης που προέβλεπε για πρώτη φορά τη συνεργασία κράτους, αστυνομίας, ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και συλλόγων.

Στα κυριότερα σημεία του, προβλεπόταν η απαραίτητη χρήση των καμερών στο γήπεδο, η κατάργηση των θέσεων για όρθιους θεατές, η απαγόρευση πώλησης αλκοόλ στο γήπεδο, ενώ το σημαντικότερο όλων ήταν η κάρτα φιλάθλου που ήταν υποχρεωμένη κάθε ομάδα να εκδίδει. Επιπροσθέτως, κάθε σύλλογος έπρεπε να γνωρίζει τα πλήρη στοιχεία κάθε μέλους των οπαδών που άνηκαν σε σύνδεσμο της ομάδας.

Οι χούλιγκανς πλέον απειλούνταν με βαρύτατες ποινές και σε περίπτωση μάλιστα που το αδίκημα ήταν μεγαλύτερο, προβλεπόταν ως ποινή η παρουσία στο αστυνομικό τμήμα την ώρα του αγώνα και προφανώς η απαγόρευση εισόδου στο γήπεδο. Εκτός από όλα αυτά, η ανακαίνιση των περισσότερων σταδίων κρίθηκε απαραίτητη.

Παρόλα αυτά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Οι ενέργειες της Θάτσερ δίχασαν την κοινή αγγλική ποδοσφαιρική γνώμη δημιουργώντας υποστηρικτές και εχθρούς, κάτι που φάνηκε έντονα και στην είδηση του θανάτου της. Εναντίον της “Σιδηράς Κυρίας” είχαν στραφεί κυρίως οι οπαδοί της Λίβερπουλ, τους οποίους η Θάτσερ κατηγορούσε για την τραγωδία του Χίλσμπορο, ενώ στην πραγματικότητα το λάθος ήταν της αστυνομίας, κάτι το οποίο αποκαλύφθηκε πριν από έναν χρόνο, κάνοντας μέχρι και τον νυν πρωθυπουργό της Αγγλίας, Ντέιβιντ Κάμερον, να ζητήσει δημόσια συγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων.

Μέχρι και οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου την κατηγόρησαν, όπως ο Άγγλος προπονητής Σαμ Άλαρνταϊς, ο οποίος της έριξε ευθύνες σχετικά με την μείωση εξαγωγής των ταλέντων της χώρας. “Σκότωσε το ποδόσφαιρο η Θάτσερ”, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, κατηγορώντας την πως αν επέτρεπε σε προπονητές και γυμναστές να δουλεύουν στα σχολεία περισσότερες ώρες για να κάνουν προπονήσεις τα παιδιά, κάτι το οποίο θα βοηθούσε στην ανάδειξη περισσότερων ταλέντων.

Μπορεί κάποιοι να μην αναγνωρίζουν το γεγονός πως χάρη σε εκείνη το αγγλικό ποδόσφαιρο έγινε ένα υγειές θέαμα για τον κόσμο, πατάσσοντας τον χουλιγκανισμό και δίνοντας μια νέα πνοή στο άθλημα του Νησιού.

Το γεγονός ότι ήταν η πρώτη και μέχρι και σήμερα μοναδική γυναίκα του πρωθυπουργικού θώκου της Βρετανίας, προκαλεί ενθουσιασμό και θαυμασμό για τις ικανότητες της. Αλλά και απορία πως μια γυναίκα κατάφερε να αλλάξει ριζικά το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο μπορεί όντως να θεωρείται αντρικό άθλημα. Αλλά σίγουρα οι γυναίκες το αντιμετωπίζουν απλά ως άθλημα, χωρίς ακραίες συμπεριφορές (με εξαιρέσεις πάντα), κάτι που τις κάνει να το βλέπουν με άλλο μάτι. Ίσως αυτό να δικαιολογεί και τον τρόπο της Θάτσερ πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

"Νικάμε τον χουλιγκανισμό και θα κάνουμε τα πάντα για να τον πατάξουμε" είπε η Μάργκαρετ Θάτσερ. Το είπε και το έκανε.

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 70-73)

Ο στρατιώτης Ράιαν του Μάντσεστερ (muteline.gr σελίδες 82-87)

Τον προηγούμενο μήνα ο 39χρονος Ράιαν Γκίγκς έβαλε την υπογραφή του στο νέο μονοετές συμβόλαιο που του πρόσφερε η Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ. Κάτι που σημαίνει πως όταν λήξει το συμβόλαιο του θα είναι 40 ετών και ποιος ξέρει αν θα βάλει τελικά τέλος στην ποδοσφαιρική του καριέρα ή αν θα συνεχίσει… Το μόνο σίγουρο είναι πως ο αειθαλής Ουαλός ποδοσφαιριστής δεν είναι απλά ένας παίκτης-σύμβολο της Γιουνάιτεντ, είναι ένας πιστός και έμπειρος στρατιώτης της ομάδας του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Δεν είναι απλά το τοτέμ της ομάδας, είναι και ένα χρήσιμο πολυεργαλείο μέσα στο γήπεδο, ακόμα και αν χρειαστεί να παίξει απέναντι σε ανήλικα-αμούστακα παιδάκια.

Info

Το πραγματικό όνομα του Γκιγκς είναι Ράιαν Τζόζεφ Γουίλσον και έτσι τον γνώρισε ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Ο πατέρας του Ντάνι Γουίλσον ήταν αθλητής του ράγκμπι αλλά χώρισε από τη μητέρα του Λιν Γκιγκς έναν χρόνο πριν ο Ράιαν μετακομίσει στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Γεννήθηκε στο Ελι του Κάρντιφ και η σχέση με τους παππούδες του από την πλευρά της μητέρας του ήταν μοναδική για τον ίδιο, μέχρι την στιγμή που ο πατέρας του μεταγράφηκε στη Σουίντον, ομάδα του Σάλφορντ, έξω από το Μάντσεστερ. Ο αποχωρισμός του Γκιγκς από τους παππούδες ήταν τραυματικός, αλλά όποτε μπορούσε επέστρεφε πάντα στο Κάρντιφ.

Όταν ήρθε ο χωρισμός των γονιών του, ο Γκιγκς αποφάσισε να κρατήσει το πατρικό όνομα της μητέρας του έναν χρόνο αφότου μπήκε στην ακαδημία της Γιουνάιτεντ, καθώς η Λιν ξαναπαντρεύτηκε και σήμερα ονομάζεται Τζόνσον.

Ο Γκιγκς πάντως δεν είχε εύκολα παιδικά χρόνια, κυρίως όταν πήγαινε στο σχολείο στο Μάντσεστερ, διότι ο πατέρας του μπορεί να ήταν διάσημος αλλά ήταν έγχρωμος. Ο 39χρονος έχει μεγάλη ευαισθησία στα θέματα ρατσισμού, διότι με τους παππούδες του από την πλευρά του πατέρα του να κατάγονται από τη Σιέρρα Λεόνε αντιμετώπιζε σχεδόν καθημερινά τη ρατσιστική συμπεριφορά των συμμαθητών του.

Προσωπική επιλογή του Σερ

Άξιο αναφοράς είναι ότι ο Γκιγκς ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα ως παιδί στην «αιώνια αντίπαλο» της Γιουνάιτεντ, τη Μάντσεστερ Σίτι. Τον είχε εντοπίσει ο σκάουτερ της ομάδας Ντένις Σκόφιλντ σε έναν αγώνα της ομάδας παίδων που προπονούσε και τον πρότεινε στους «πολίτες». Παράλληλα όμως, τον είχε ξεχωρίσει και ο σκάουτερ της Γιουνάιτεντ Χάρολντ Γουντ. Τελικά, έπρεπε να πείσει τον ίδιο τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον να δει το παιδί-θαύμα να αγωνίζεται και. Ο Φέργκιουσον τον είδε. Και τον λάτρεψε.

Πήγε μάλιστα ο ίδιος στο σπίτι του 14χρονου τότε Γκιγκς, ανήμερα των γενεθλίων του, για να του ζητήσει να μετακομίσει στη Γιουνάιτεντ και για να τον πείσει του πρόσφερε πλήρη σχολική εκπαίδευση και επαγγελματικό συμβόλαιο εντός τριετίας! Ο νεαρός Γκιγκς δέχθηκε και ο Φέργκιουσον παρακολουθούσε συχνά τα παιχνίδια Νέων της Γιουνάιτεντ, αρκετές φορές μαζί με έμπειρους ποδοσφαιριστές της ομάδας, από τους οποίους ζητούσε την άποψη για την εικόνα του νέου του ταλέντου.

Στα 17α γενέθλιά του, στις 29 Νοεμβρίου του 1990, ο Ράιαν Γκιγκς υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιό του και στις 2 Μαρτίου 1991 έκανε το ντεμπούτο του στην ήττα από την Εβερτον με 2-0. Ήδη όμως είχε ανακηρυχθεί «το μεγαλύτερο ταλέντο του βρετανικού ποδοσφαίρου μετά τον Τζορτζ Μπεστ».

Γράφοντας ιστορία

Έχοντας σπάσει τα ρεκόρ συμμετοχών του σερ Μπόμπι Τσάρλτον εδώ και δύο χρόνια, λίγες μέρες μετά την υπογραφή του νέου του συμβολαίου, ο 39χρονος μέσος συμπλήρωσε 1.000 παιχνίδια στην επαγγελματική καριέρα του, στον αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης, έχοντας πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του πριν από 22 χρόνια (2 Μαρτίου 1991 κόντρα στην Εβερτον). Ο Γκιγκς έχει αγωνιστεί 932 φορές σε όλες τις διοργανώσεις με την φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 64 φορές στην εθνική Ουαλίας, ενώ μετρά και τέσσερις συμμετοχές με την φανέλα της Μεγάλης Βρετανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.

Ο Γκιγκς εκτός από τα 1.000 παιχνίδια στην επαγγελματική καριέρα του, έφτασε και τα 144 στο Champions League, πιάνοντας στην πρώτη θέση των συμμετοχών τον Ραούλ, ένα ρεκόρ που αναμένεται να κάνει δικό του, μιας και θα συνεχίσει να αγωνίζεται και την επόμενη σεζόν!

Στην πραγματικότητα, πάντως, τα επίσημα παιχνίδια του Γκιγκς είναι  1.004, αφού έχει μία συμμετοχή στην Εθνική Παίδων της Αγγλίας στα 16 του, (έχοντας δικαίωμα συμμετοχής λόγω της καταγωγής του πατέρα του), αλλά και 4 στις μικρές εθνικές ομάδες της Ουαλίας. Οι Βρετανοί στατιστικολόγοι μετρούν μόνο τις εμφανίσεις του σε επίπεδο ανδρών.

23 χρόνια γεμάτα ρεκόρ…

1.      Έχει 931 συμμετοχές σε κάθε διοργάνωση με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, περισσότερες από κάθε άλλον παίκτη.

2.      Έχει βρεθεί στην αρχική ενδεκάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ περισσότερες φορές από κάθε άλλον παίκτη (781).

3.      Είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην Premier League (611).

4.      Είναι ο παίκτης που έχει σκοράρει στις περισσότερες διοργανώσεις Champions League (16), μεταξύ των οποίων σε 11 σερί (1996-1997 μέχρι 2006-2007). Μόνο ο Ραούλ έχει καλύτερο σερί (14 σεζόν).

5.      Είναι ο Βρετανός παίκτης με τα περισσότερα γκολ στο Champions League / Κύπελλο Πρωταθλητριών και ο 14ο συνολικά (δεν περιλαμβάνονται τα προκριματικά).

6.      Είναι ο 1ος παίκτης που έχει φτάσει τα 100 γκολ στην Premier League για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

7.      Είναι ο 2ος μέσος που φτάνει τα 100 γκολ στην Premier League για τον ίδιο σύλλογο (1ος ο Ματ λε Τισιέρ της Σαουθάμπτον).

8.      Μαζί με τον Ρόι Κιν είναι ο παίκτης της Μάντσεστερ με τα περισσότερα κύπελλα Αγγλίας (4).

9.      Μπήκε στο Hall of Fame της Αγγλίας το 2005 για την προσφορά του στο αγγλικό ποδόσφαιρο.

10.  Με τα 12 πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει, έχει γίνει ο πολυνίκης στο αγγλικό πρωτάθλημα, με τους Αλαν Χάνσεν και Φιλ Νιλ να ακολουθούν με 8.

11.  Είναι ο μοναδικός παίκτης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που έχει πανηγυρίσει και τα 12 πρωταθλήματα της επί Premier League.

12.  Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει σκοράρει σε όλες τις χρονιές της Premier League από την δημιουργία της το 1992.

13.  Είναι ο γηραιότερος παίκτης (37 ετών, 289 ημερών) που έχει σκοράρει στο Champions League, στις 14 Σεπτεμβρίου του 2011 κόντρα στη Μπενφίκα.

                                                               … και τίτλους!

·         12 Premier League (1992-1993, 1993-1994, 1995-1996, 1996-1997, 1998-1999, 1999-2000, 2000-2001, 2002-2003, 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009, 2010-2011)

·         4 FA Cup (1993-1994, 1995-1996, 1998-1999, 2003-2004)

·         4 League Cup (1991-1992, 2005-2006, 2008-2009, 2009-2010)

·         8 Community Shield (1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 2008, 2010)

·         2 Champions League (1998-1999, 2007-2008)

·         1 UEFA Super Cup (1991)

·         1 Intercontinental Cup (1999)

·         1 FIFA Club World Cup (2008)

Είτε σταματήσει τελικά του χρόνου είτε όχι, ο Ράιαν Γκιγκς έχει ήδη γράψει ιστορία. Μια ζωντανή ιστορία του ποδοσφαίρου κινούμενη ακόμα στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Αποτελεί αδιαμφισβήτητα τον θρύλο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 82-87)