Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Σουάρες τρανός την οδηγεί!


Με τα γκολ δύο Λατίνων μαέστρων, η Μπαρσελόνα έχει ήδη ανανεώσει τα διαβατήρια των ποδοσφαιριστών της, για τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, μετά και την εξαιρετική απόδοση και σημαντικότατη επικράτηση επί της Παρί, στο Παρίσι.


Μέχρι λίγα λεπτά πριν την αναμέτρηση, φοβόμουν πολύ την Παρί. Με τρόμαξε το τσαγανό που έβγαλε κόντρα στην Τσέλσι και ο τρόπος που την απέκλεισε εκτός έδρας, με δέκα παίκτες, στην παράταση. Εκείνη την στιγμή την θεώρησα μια ομάδα ώριμη, έτοιμη για μεγάλα πράγματα. Θεωρούσα μέχρι πριν τη σέντρα του παιχνιδιού πως ο νικητής του ζευγαριού Μπάρσα-Παρί έχει κάθε δικαίωμα να βρεθεί στον τελικό του Βερολίνου.

Όμως η χθεσινή εμφάνιση της Μπάρσα μου απέδειξε πως ήρθε η ώρα της να ξαναδιεκδικήσει το βαρύτιμο τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Παρί πρέπει να χαίρεται που θα αποκλειστεί από αυτή τη φορμαρισμένη Μπαρσελόνα. Θα έχει την «τύχη» να αποκλειστεί από την «καλύτερη ομάδα της Ευρώπης», όπως είπε και ο Λοράν Μπλαν.

Κακά τα ψέματα, για την μεγάλη νίκη δεν οφείλεται μόνο η αγωνιστική εικόνα των Μπλαουγκράνα, αλλά και τα προβλήματα της Παρί. Η απουσία του Ιμπραϊμοβιτς ήταν κάτι παραπάνω από εμφανέστατη, ενώ ο Τιάγκο Σίλβα τέθηκε εκτός αγώνα από την αρχή και τον εγκατέστησε ο ανέτοιμος Νταβίντ Λούιζ.

Πηγαίνοντας στην αξιολόγηση παικτών, έχει ενδιαφέρον να ξεκινήσω από τον Νεϊμάρ. Ο βραζιλιάνος ήταν απλά καλός. Ξέρει πολλά κιλά μπάλα, αλλά κάτι το νεαρό της ηλικίας του, κάτι το σταριλίκι του, κάτι το ότι ο Λουίς Ενρίκε δεν του συμπεριφέρεται με το καρότο και το μαστίγιο… κάνουν τον Νεϊμάρ να περνάει κάποιες στιγμές που παίζει άναρχα και να δείχνει ατομιστής. Είναι κρίμα να «σκοτώνει» κάποιες επιθέσεις της ομάδας.

Η Μπαρσελόνα θα μπορούσε να είχε βάλει ίσως και περισσότερα γκολ. Σίγουρα όμως θα μπορούσε να δημιουργήσει πολλές περισσότερες φάσεις, άμα δεν… βαριόταν τόσο πολύ ο Μέσι. Για κάποιον λόγο ο Αργεντινός ήταν ξενερωμένος, βαριόταν και έκανε περατζάδες στον άξονα. Είναι όμως ο παίκτης που σε μια φάση μπορεί να σου κάνει την διαφορά. Οκ, τέτοιους παίκτες δεν τους αλλάζεις. Ούτε μια φορά όμως;

Ένας από τους κορυφαίους παίκτες της αναμέτρησης ήταν ο Μασεράνο. Πραγματικό σκυλί από την άμυνα μέχρι το κέντρο, έπαιξε ακόμα και με χτύπημα από μια φάση στις αρχές του παιχνιδιού. Εξαφάνισε με υπερβολική άνεση τον Καβάνι από το παιχνίδι.

Ακόμα ένας από τους κορυφαίους ήταν ο Μπουσκέτς. Μπορεί να μην ακούστηκε ιδιαίτερα από τον σπίκερ της αναμέτρησης, όμως έκανε όλη την βρώμικη δουλειά στο γήπεδο. Θύμιζε έναν μοναχικό cowboy, που αποτελούσε το αόρατο τοίχος στο κέντρο της Μπάρσα. Περιόρισε αρκετά τον Ραμπιό και τον Καμπάεγ, εμποδίζοντας τους να κάνουν παιχνίδι, ενώ εκτόπιζε τον Ματουιντί στα άκρα, αποδυναμώνοντας τον. Το αξιοσημείωτο είναι πως βοηθούσε στα μαρκαρίσματα ακόμα και τους Άλμπα και Μοντόγια και κάλυπτε τους κενούς χώρους, όταν είχαν να αντιμετωπίσουν τους Παστόρε και Λαβέτσι, προσφέροντας βάθος στο μαρκάρισμα των φάσεων!

Ο MVP όμως δικαιολογημένα είναι η τεράστια αδυναμία μου, ο Σουάρες. Αυτός ο παικταράς πέρασε τον Νταβίντ Λούιζ δύο φορές κάτω από τα πόδια και πέτυχε δύο σημαντικότατα και πανέμορφα γκολ. Ο Σουάρες, όπως και ο Μασεράνο, σε πωρώνουν όταν τους βλέπεις να αγωνίζονται. Φτιάχνουν τους συμπαίκτες τους. Και προσωπικά με φτιάχνει και μένα όταν βλέπω τον Σουάρες να πανηγυρίζει σαν τρελός ακόμα και σε γκολ των συμπαικτών του (το έχει κάνει κάθε φορά, αλλά κοιτάξτε πως πετάγεται και στο γκολ του Νεϊμάρ). Πανηγυρίζει σαν να έχει σκοράρει ο ίδιος. Αυτό, αλλά και οι ασίστ τους, δείχνουν πως αποτελεί έναν ομαδικό παίκτη που δεν ενδιαφέρεται μόνο για την προσωπική του απόδοση, αλλά και για την συνολική επιτυχία της ομάδας. Όλο αυτό το πακέτο είχαμε να το δούμε από την εποχή που είχαμε τον Νταβίντ Βίγια. Το πακέτο αυτό όμως είναι ανώτερο ακόμα και από τον Βίγια. Αυτό το πακέτο λέγεται ποδοσφαιρική καύλα και μας αρέσει απίστευτα!

Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην σχολιάσω και για τον Ράκιτιτς. Ο Κροάτης ήταν ίσως ότι καλύτερο μπορούσε να βρει η Μπαρσελόνα για αντι-Τσάβι. Εγκεφαλικός παίκτης, με φοβερές μεταβιβάσεις και με ηγετική συμπεριφορά που γεμίζει το κέντρο. Και όλα αυτά με κόστος μικρότερο της μεταγραφής του Φερμάελεν. Ο ορισμός του value for money.

Ραντεβού το Σάββατο λίγο μετά τον αγώνα με την Βαλένθια, όπου και θα σχολιάσουμε live από την Λέσχη στο radioblaugrana.com μαζί με τον πρόεδρο Γιάννη Κελλή τα νέα της ομάδας μας. Visca Barca!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου