Η μεταμόρφωση του Ενρίκε και η ποδοσφαιρική ηδονή

Τι να πει κανείς για την παράσταση στη σκηνή του «Καμπ Νόου»… Η Μπάρσα βρίσκεται στην καλύτερη της φόρμα την φετινή σεζόν, σε ένα μομέντουμ που δεν θυμάμαι καμία άλλη ομάδα τα τελευταία χρόνια να έχει ξεκινήσει χλιαρά την σεζόν και να φουλάρει τις μηχανές της στο φινάλε. Είναι ότι καλύτερο μπορεί να συμβεί σε μια ομάδα και αυτό πιστώνεται… στον Λουίς Ενρίκε!

Σουάρες τρανός την οδηγεί!

Με τα γκολ δύο Λατίνων μαέστρων, η Μπαρσελόνα έχει ήδη ανανεώσει τα διαβατήρια των ποδοσφαιριστών της, για τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, μετά και την εξαιρετική απόδοση και σημαντικότατη επικράτηση επί της Παρί, στο Παρίσι.

Η σημασία του σωστού timing

Η “έκθεση ζωγραφικής” στο Καμπ Νόου με θέμα το Τσάμπιονς Λιγκ, ολοκληρώθηκε χθες με επιτυχία. Πετυχημένοι άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου, αλλά με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Λιονέλ Μέσι παρουσίασαν τα έργα τους, σε μια μοναδική παράσταση θεάματος εξαιρετικής αισθητικής, που παρακολούθησαν από κοντά κάτι παραπάνω από 92 χιλιάδες φίλαθλοι.

Παρί Σεν Ζερμέν: Έτοιμη για τελικό

Το βράδυ της Τρίτης έκλεισε ιδανικά για του ποδοσφαιρόφιλους. Μπορεί το απόγευμα να επικράτησε μια ξενέρα και μια πικρή γεύση, μετά την ελληνική πραγματικότητα που παρακολουθήσαμε για μια ακόμα φορά στο παιχνίδι ΑΕΚ-Ολυμπιακός, ωστόσο η συνέχεια με τους αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ ήταν εξαιρετική.

Τελικά μπορούν!

Η Μπαρσελόνα επικράτησε της Παρί Σεν Ζερμέν με 3-1 στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων και με αυτή τη νίκη οι Καταλανοί τερμάτισαν στην πρώτη θέση. Η επιθετική (αγία) τριάδα των Μέσι, Νεϊμαρ, Σουάρες πρωταγωνίστησε και διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα.

Μία τρελή μαδριλένικη νύχτα

Σε έναν τελικό, που αποτέλεσε αγώνα-διαφήμιση για το ποδόσφαιρο, η "Βασίλισσα" Ρεάλ Μαδρίτης επέστρεψε μετά από 12 χρόνια κατακτώντας το 10ο τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας της, σε ένα ματς που η Ατλέτικο έφτασε στην πηγή, αλλά δεν κατάφερε να πιει νερό... Αν μη τι άλλο, μόνο αποτυχημένη χρονιά δεν ήταν για την ομάδα του Τσόλο!

Δεν περιμέναμε να ξεκινήσει ο αγώνας για να καταλάβουμε πως οι περισσότερες μάχες θα δοθούν στον χώρο του κέντρου, για αυτό και οι Κάρλο Αντσελότι και Ντιέγκο Σιμεόνε προσπάθησαν να προσαρμόσουν το στήσιμο των ομάδων τους και τις τακτικές τους, επιχειρώντας να μαντέψουν τις κινήσεις του αντιπάλου στην προπονητική σκακιέρα.

Για την Ρεάλ ο Τσάμπι Αλόνσο δεν μπόρεσε να αγωνιστεί, με αποτέλεσμα ο Κεντίρα να πάρει την θέση του, αν και πότε δεν βρέθηκε πραγματικά στο γήπεδο. Ο Πέπε είτε μπορούσε να παίξει, είτε όχι, θα ήταν ότι καλύτερο να παίξει ο Βαράν, όπως και έγινε. Αλλιώς δύσκολα θα τελείωνε η Ρεάλ τον αγώνα με 11 παίκτες. Όσο για τον Σιμεόνε, ο Τσόλο επέλεξε να χρησιμοποιήσει τον Τιάγκο αντί του Μάριο Σουάρες δίπλα στον Γκάμπι, με σκοπό να έχει μια εύκολη κάθετη πάσα από το κέντρο, παρά μια περισσότερο αμυντικογενή λειτουργία. Κάτι που σαφώς και έδωσε χώρους στον αντίπαλο. Επίσης, στην Ατλέτικο στοίχισαν οι απουσίες του Αρντά Τουράν και του Ντιέγκο Κόστα. Τι, όχι; Ναι του Ντιέγκο Κόστα. Αυτός ο πλακούντας αλόγου υποτιμά την νοημοσύνη μας... Σαφώς ο Ντιέγκο Κόστα και έπρεπε να παίξει και έπρεπε να βγει πριν το 10'. Στον κόσμο του στοιχήματος ζούμε ρε διάολε.

Το πρώτο μισάωρο του ματς, ο αγώνας ήταν............. Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Ο Σιμεόνε τρέχει με Bus Turbo Racing!

Μπορεί στον χθεσινό αγώνα της Τσέλσι με την Ατλέτικο να λέγαμε όλοι τρολλάροντας πως θα αγωνιστούν οι δύο ομάδες-πούλμαν (δηλαδή με αμυντικές τακτικές και διπλή ζώνη άμυνας), αλλά η κάθε ομάδα έχει... διαφορετικό πούλμαν. Κάποια είναι καλύτερα και κάποια είναι χειρότερα.

Το πούλμαν της Τσέλσι και του Μουρίνιο θυμίζει... τα ελληνικά ΚΤΕΛ. Σχετικά παλιάς τεχνολογίας, τα οποία συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σε εποχές σύγχρονων τεχνολογικών συστημάτων, ενώ σύμφωνα με τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, το μέγιστο όριο ταχύτητας που μπορούν να πιάσουν τα ΚΤΕΛ, φτάνει τα 100 χιλιόμετρα την ώρα. Ο Μουρίνιο για να είναι σίγουρος το πατάει το γκάζι το πολύ μέχρι τα 90.

Ο Μουρίνιο και η Τσέλσι είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον. Η φετινή Τσέλσι με τον τρόπο που αγωνίζεται, κυρίως όταν βρίσκεται πίσω στο σκορ, θυμίζει λίγο τον χαρακτήρα της εγωίστριας γκόμενας. Από τον Μουρίνιο πηγάζει ένα τόσο μεγάλο κόμπλεξ, που αυτό περνάει στους παίκτες, οι οποίοι με τον τρόπο που αγωνίζεται το περνάνε και στους οπαδούς του Στάνφορντ Μπριτζ. Και τούμπαλιν!

Οκ, κάπου εδώ οι αναγνώστες σκέφτονται να.......................... Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Football Analysis: Το under των ημιτελικών

Οι πρώτοι αγώνες των ημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ ολοκληρώθηκαν και η αλήθεια είναι πως μετά την κλήρωση των ζευγαριών, όλοι μας περιμέναμε επιθετικά παιχνίδια και... ενδεχομένως πολλά γκολ! Σε αντίθεση με αυτή την άποψη για την κλήρωση, και στα δύο παιχνίδια σημειώθηκε μόλις 1 γκολ. Under και στα δύο παιχνίδια μαζί!

Ατλέτικο, Μπάγερν και Ρεάλ φημίζονται για τις επιθετικές αρετές τους, ενώ ακόμα και η Τσέλσι μερικές φορές τολμάει περισσότερο. Παρόλα αυτά, μιας και οι ομάδες έχουν φτάσει μέχρι τους «4» και με την λογική ότι όσο συνεχίζεται η πορεία της ομάδας, τόσο πιο προσεκτική και σοβαρή πρέπει να εμφανίζεται, είδαμε τις ομάδες πιο συγκρατημένες όσον αφορά το επιθετικό κομμάτι, προσπαθώντας να διαφυλάξουν τα μετόπισθεν. Στο σημείο που έχουμε φτάσει, καμία ομάδα δεν αγωνίζεται για να... συνεχιστεί το όνειρο, αλλά για να διεκδικήσουν όλες το τρόπαιο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Στον αγώνα της Ατλέτικο με την Τσέλσι, ο Ζοζέ Μουρίνιο χρησιμοποίησε................ Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Μια latin ομάδα στο soft ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο

Η Ατλέτικο Μαδρίτης κατάφερε και απέκλεισε την Μπαρτσελόνα, παίρνοντας το εισιτήριο για τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Βλέποντας τα τελευταία δυο χρόνια την δουλειά του Ντιέγκο Σιμεόνε, βγαίνει το συμπέρασμα πως μόνο τυχαία δεν είναι η πορεία της και δείχνει πως ήρθε για να μείνει!

Ο Σιμεόνε ήρθε από του πουθενά βγάζοντας στην επιφάνεια την επιθυμία του να εφαρμόσει μια latin ποδοσφαιρική νοοτροπία στην ομάδα του, αφήνοντας στην άκρη το ευρωπαϊκό προφίλ των επιθετικών αρετών που βασίζεται σε soft παίκτες στα άκρα.

Σε 2,5 χρόνια παρουσίας έχει κατακτήσει ένα..................... Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Άγγιξε το όνειρο

Τόσο κοντά, αλλά τόσο μακριά. Ο Ολυμπιακός έφτασε κοντά στο μεγάλο θαύμα, δηλαδή να αποκλείσει την ιστορική Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, να περάσει στην προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ και να "μεγαλώσει" το ευρωπαϊκό του προφίλ.

Στο "Θέατρο των Ονείρων" όμως μίλησε η έδρα και η βαριά φανέλα. Και λίγο το σφύριγμα της έδρας από τον διαιτητή Κάιπερς. Το γεγονός πως η Γιουνάιτεντ περνάει μια μεγάλη αγωνιστική κρίση στην μετά-Φέργκιουσον εποχή επιβεβαιώθηκε και χθες. Εντελώς λανθασμένη νοοτροπία για ομάδα του βεληνεκούς της, άψυχη ομάδα χωρίς πάθος που δεν έδειξε καθόλου χαρακτήρα νικητή.

Ο Ολυμπιακός είχε σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού την κατοχή της μπάλας, αλλά και αρκετές ευκαιρίες να σκοράρει και να τελειώσει την υπόθεση πρόκριση. Όμως η νευρικότητα και η έλλειψη καθαρού μυαλού δεν επέτρεψαν στους παίκτες της ομάδας να πετύχουν το πολυπόθητο εκτός έδρας γκολ.

Τα αμυντικά λάθη των....................  Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Football Analysis: Μπαρτσελόνα – Μάντσεστερ Σίτι

Μετά το 0-2 των Καταλανών στο «Etihad», ο επαναληπτικός του «Καμπ Νου» ήταν περισσότερο διαδικαστικού χαρακτήρα.

Σίγουρα, η Μπάρτσα δεν αποδίδει τα αναμενόμενα τον τελευταίο καιρό και δεν έχει σταθερότητα. Οι 2 ήττες στα τελευταία 3 παιχνίδια στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, έχουν ρίξει την ομάδα του Τάτα Μαρτίνο στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, 4 βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο Ρεάλ και έναν από την δεύτερη Ατλέτικο.

Βέβαια και η Σίτι δεν βρίσκεται στην καλύτερη της κατάσταση, κυρίως μετά τον εντός έδρας αποκλεισμό-σοκ από την Γουίγκαν για το κύπελλο Αγγλίας. Στο πρωτάθλημα βρίσκεται στην 4η θέση 9 βαθμούς μακριά από την Τσέλσι, δικαιολογείται όμως καθώς έχει 3 παιχνίδια λιγότερα.

Όσον αφορά το παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων, ήταν ένα ωραίο και διόλου κουραστικό ματς, με φάσεις εκατέρωθεν και «ζωντανό» ρυθμό ανά διαστήματα. Βέβαια, η διαιτησία δεν ήταν και στα καλύτερα της, μιας και δεν δόθηκε από ένα πέναλντι στις δύο ομάδες και ακυρώθηκε κανονικό γκολ της Μπαρτσελόνα.

Η Μπαρτσελόνα ήταν................. Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Football Analysis: Ολυμπιακός - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Η επικράτηση επί της ιστορικής Μάντσεστερ, αποτελεί αναμφίβολα την μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη στην ιστορία του. Όχι μόνο για την εμφάνιση του, όχι μόνο για το πρόσωπο που αναγκάστηκε να παρουσιάσει η Γιουνάιτεντ, αλλά και για την προοπτική πρόκρισης και ευρωπαϊκής πορείας.

Οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν εξαιρετικοί και μέσω της ανάλυσης τους μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτή η εικόνα του αγώνα (μόνο των βασικών, μιας και μέχρι την πρώτη αλλαγή το σκορ ήταν ήδη 2-0).

Ρομπέρτο (βαθμολογία 8): Σταθερός. Όποτε χρειάστηκε, καθάρισε τις φάσεις. Γενικά είχε ένα ήσυχο βράδυ και ενέπνεε στην άμυνα του Ολυμπιακού μια σιγουριά.

Σαλίνο (βαθμολογία 8): Κυρίως από την πλευρά του έκανε τις επιθέσεις της η Μάντσεστερ. Χωρίς να κάνει σπουδαίο παιχνίδι, έκλεινε τους κενούς χώρους και δεν δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα από τους Γιάνγκ και Εβρά.

Κώστας Μανωλάς (βαθμολογία 9): Εξαιρετικός ο νεαρός αμυντικός, καθάρισε τις περισσότερες φάσεις και με την ταχύτητα του έκοψε αρκετές επιθέσεις, ενώ και στο ψηλό παιχνίδι ήταν αποτελεσματικότατος. Βράχος στην άμυνα.

Ιβάν Μαρκάνο (βαθμολογία 9):......................... Η Συνέχεια στις Αλλαξομπαλιές, πατώντας ΕΔΩ !

Οι Γερμανοι ξανάρθαν! (muteline.gr σελίδες 52-63)

Σε έναν από τους σπουδαιότερους τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ των τελευταίων ετών, που έλαβε χώρα στο Λονδίνο και στο «Γούμπλεϊ», η εντυπωσιακή φέτος Μπάγερν Μονάχου στέφθηκε για 5^η φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια Ευρώπης, καταφέρνοντας να καταβάλει την αντίσταση της ελκυστικής και σπουδαίας Ντόρτμουντ.

Πρόκειται για τον τρίτο τελικό στην ιστορία της διοργάνωσης, στον οποίο αναμετρόνται ομάδες από την ίδια χώρα, μετά από εκείνους των Ρεάλ-Βαλένθια το 2000 και Μίλαν-Γιουβέντους το 2003. Γεγονός που αποδεικνύει την γερμανική κυριαρχία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις πορείες των δύο φιναλίστ μέχρι τον τελικό του Γούεμπλεϊ.

Η Μπάγερν πέρυσι μέσα στο Μόναχο έφτασε στην πηγή, αλλά… νερό δεν κατάφερε να πιεί εξαιτίας της Τσέλσι και του Ντρογκμπά. Ένα χρόνο μετά φαίνεται πως ο χαμένος τελικός μόνο καλό της έκανε, καθώς με ίδιο προπονητή και ίδια ομάδα (με μερική ενίσχυση), κατάφερε να μεταμορφωθεί και να παίξει το ομορφότερο ποδόσφαιρο από κάθε άλλη ομάδα στη Γηραιά Ήπειρο. Έχοντας επιστρέψει στη κορυφή του Γερμανικού ποδοσφαίρου, παίρνοντας τα σκήπτρα από την δις μέχρι φέτος πρωταθλήτρια Ντόρτμουντ, η Μπάγερν αποκαθήλωσε και την Μπαρτσελόνα στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, με το εντυπωσιακό συνολικό σκορ 7-0 (4-0 στο Μόναχο και 0-3 στη Βαρκελώνη)!

 “Robery” τραγουδάνε οι οπαδοί της και πίνουν νερό στο όνομα των Ρόμπεν και Ριμπερί. Καταπληκτικοί φέτος και οι δύο, αποτέλεσαν ο ένας το alter ego του άλλου. Η μεγαλύτερη φετινή προσθήκη της Μπάγερν ήταν του Βάσκου Χάβι Μαρτίνεθ στο κέντρο, σε μια θέση που την περσινή σεζόν οι Βαυαροί «πονούσαν», ενώ ο Μίλερ συνέχισε με κεκτημένη ταχύτητα από πέρυσι και μαζί με τον επίσης καινούργιο Μάντζουκιτς, η επιθετική μηχανή της ομάδας δεν μπλόκαρε ούτε στιγμή.

Όσο για την Μπορούσια Ντόρτμουντ ότι και να πει κανείς θα είναι λίγο, καθώς αποτέλεσε την μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Κουβαλούσε την ρετσινιά της πιο αποτυχημένης πρωταθλήτριας Ευρώπης, καθώς το 1997 κατέκτησε το μοναδικό τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας της και την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε στην δεύτερη τη τάξη κατηγορία της Γερμανίας. Μια ομάδα που λίγα χρόνια πριν βρισκόταν προ των πυλών της χρεοκοπίας, με σωτήρα τον προπονητή και τεράστιο φιλόσοφο Γιούργκεν Κλοπ και έχοντας κατακτήσει δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα Γερμανίας, είχε θέση ως στόχο την ευρωπαϊκή της καταξίωση.

Τι και αν η Μπάγερν έκλεισε το μεγάλο αστέρι της Ντόρτμουν, Μάριο Γκέτσε, και εν τέλει δεν αγωνίστηκε στον τελικό; Με τον Κλοπ να αποδεικνύει ότι δικαιολογημένα θεωρείται από τους καλύτερους προπονητές παγκοσμίως αυτή τη στιγμή περνώντας μια τακτική φιλοσοφία γρήγορου παιχνιδιού και επιθετικών αρετών, η καλοδουλεμένη ομάδα του κατάφερε να φτάσει μέχρι το Έβερεστ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου αφού πρώτα ταπείνωσε την Ρεάλ Μαδρίτης με 4-1 στη Βεστφαλία και μια ήττα διαδικαστικού χαρακτήρα με 2-0 στη Μαδρίτη. Στον τελικό όμως μίλησε η φανέλα της Μπάγερν και η κλάση του, μέχρι το βράδυ της 25^ης Μαΐου, loser Ρόμπεν.

Η ταμπέλα loser προέρχεται από τρείς συνεχόμενος τελικούς για τον Ολλανδό παίκτη, το 2010 με Μπάγερν και Ολλανδία εναντίον Ίντερ και Ισπανίας αντίστοιχα και πέρυσι με την Τσέλσι. Την στιγμή όμως που η μπάλα “έκαιγε” στον τελικό με την Ντόρτμουντ, ο Ρόμπεν έκανε το θαύμα του και μαζί με την Μπάγερν έγιναν winners.

Άκρως εντυπωσιακός ο αγώνας, κάτι για το οποίο ευθύνεται ότι οι ομάδες ήταν από την ίδια χώρα, ήξεραν η μία το παιχνίδι της άλλης και ο κορμός τους αποτελείται από Γερμανούς παίκτες, οι οποίοι είναι συμπαίκτες στην Εθνική Γερμανίας. Μια Εθνική Γερμανίας νέας φουρνιάς με πολύ ταλέντο, που θεωρείται ήδη το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του Μουντιάλ 2014 στη Βραζιλία. Είναι γεγονός πως το γερμανικό ποδόσφαιρο βρίσκεται εκ νέου σε ακμή και οι Γερμανοί είναι έτοιμοι να κατακτήσουν τα πάντα, όπως έκαναν τα προηγούμενα χρόνια οι Ισπανοί με την Εθνική Ισπανίας και την Μπαρτσελόνα, μόνο που η Γερμανία το κάνει αντίστροφα (πρώτα σε διασυλλογικό και ύστερα σε εθνικό επίπεδο).

Μπορεί ο Γιούργκεν Κλοπ να κλέβει την παράσταση με την φρέσκια ποδοσφαιρικά φιλοσοφία του, αλλά έχει πολλά χρόνια μπροστά του για να καταφέρει να κατακτήσει ευρωπαϊκούς τίτλους. Τα εύσημα ανήκουν στον Γιουπ Χάινκες που σε ηλικία 68 ετών κατάφερε μέσω των παλιάς γερμανικής σχολής συστημάτων του, να οδηγήσει την Μπάγερν στην κορυφή της Ευρώπης ύστερα από 12 χρόνια. Ο «γερόλυκος» προπονητής κατακτά για δεύτερη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ, μετά το 1998 όντας στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, και για τελευταία. Με τον Πέπε Γκουαρδιόλα να αναλαμβάνει, ο Χάινκες αποσύρεται από την προπονητική και κοουτσάροντας στο τελευταίο του ευρωπαϊκό παιχνίδι της καριέρας του, κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Πολλοί αναρωτιούνται, τι θα μπορούσε να αλλάξει ο Γκουαρδιόλα τώρα; Η Μπάγερν κατέκτησε τα πάντα. Ουδείς μπορεί να γνωρίζει από τώρα, αλλά σίγουρα ο τίτλος της πρωταθλήτριας Γερμανίας και Ευρώπης, είναι μεγάλη κληρονομιά και ο Ισπανός καλείται να χτίσει μια δυναστεία πάνω σε αυτή.

Από τις θεωρίες συνωμοσιών προκύπτει ότι τα τελευταία 6 χρόνια, όποια ομάδα απέκλεισε την Μπαρτσελόνα, αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης ( 2008 Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 2010 Ίντερ, 2012 Τσέλσι, 2013 Μπάγερν), ενώ στις ενδιάμεσες χρονιές 2009 και 2011 αναδείχθηκαν οι Καταλανοί!

Πάνω σε αυτή την επιτυχία του Γκουαρδιόλα με τους Ισπανούς ποντάρουν οι άνθρωποι της διοίκησης των Βαυαρών. Κανείς δεν ξέρει αν η Μπάγερν θα συνεχίσει της επιτυχίες της με τον Γκουαρδιόλα ή με κάποιον άλλον. Ένα είναι σίγουρο όμως.

Οι Γερμανοί ξανάρθαν!!!

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 52-63)

Είχε κέφια ο Ντρογκμπά... και τρέλα ο Ντι Ματέο!

Ακόμα και στην εποχή που η διαφήμιση βασιλεύει και ευνοεί το εμπορικό θέαμα, η Τσέλσι πραγματοποίησε την πιο τρελή και κουλή πορεία στην σύγχρονη ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ. Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και σε κάθε ποδοσφαιρική λογική. Με βασικές απουσίες και υπηρεσιακό προπονητή. "Καταργώντας" το θεαματικό ποδόσφαιρο. Κέρδισε την καλύτερη φετινή ομάδα, μετά της Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης, μέσα στο σπίτι της.

Στον μεγάλο τελικό του Μονάχου, η Μπάγερν Μονάχου δεν κατάφερε ως φαβορί να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης, λόγω... της ανεξήγητης κατάκτησης του τροπαίου από την Τσέλσι! Οι Άγγλοι έχοντας αποκλείσει την Μπαρτσελόνα χάρη στο σύγχρονο κατενάτσιο και την εξαιρετική τακτική του Ιταλού υπηρεσιακού προπονητή, Ρομπέρτο Ντι Ματέο, εμφανίστηκαν... "μικροί" και "λίγοι" σε σχέση με την Μπάγερν, που διεξήγαγε τον τελικό στο Μόναχο, μετά την πρόκριση επί της Ρεάλ Μαδρίτης.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, η Τσέλσι για να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων κόντρα σε μια κλασσική γερμανική ομάδα, το καλύτερο θα ήταν η έμφαση στον έλεγχο του κέντρου. Αλλά ήταν άτυχη στην τύχη της... με τιμωρημένους τους βασικούς κεντρικούς χαφ, Ραμίρες και Μεϊρέλες, παρατάχθηκε με την... δικιά της Ιταλική τακτική. Χωρίς βέβαια και τον αρχηγό Τζον Τέρι...

Από την άλλη πλευρά, η Μπάγερν Μονάχου παρατάχθηκε λόγω απουσίας των αμυντικών Αλάμπα, Λουίς Γκουστάβο και Μπαντστούμπερ, με τον έμπειρο Τίμοστσουκ να αναλαμβάνει το δύσκολο έργο του μαρκαρίσματος του πρωταγωνιστή του τελικού. Του Ντιντιέρ Ντρογκμπά.

Στο πρώτο μέρος, η Μπάγερν ήταν η απόλυτη κυρίαρχος, δημιουργώντας ρήγμα στα δεξιά της Τσέλσι, με τον Ντι Ματέο να ρίχνει το βάρος της αμυντικής του λειτουργίας στην αριστερή πτέρυγα. Όσο για το επιθετικό κομμάτι, ο Ντρογκμπά ήταν ολομόναχος.

Στην επανάληψη ήμασταν στο ίδιο έργο θεατές, με την Τσέλσι βέβαια να ανεβάζει το ποσοστό κατοχής της μπάλας, μέχρι και το 70' λεπτό όταν ο Ντι Ματέο απέσυρε την έκπληξή του, Μπέρτραντ, βάζοντας στην θέση του τον Μαλουντά. Για τους γνώστες... κλασική FMική ενέργεια του Ιταλού, όπου στους κρίσιμους αγώνες επιλέγει στο βασικό σχήμα κάποιον νεαρό, ώστε να "ρίξει" στην διάρκεια του αγώνα τον παίκτη-βαρόμετρο του ξεκούραστο.

Με την Τσέλσι να ανεβαίνει, η Μπάγερν βρήκε χώρους και ο Μίλερ με κεφαλιά εκτέλεσε τον Τσεχ γράφοντας το 1-0. Πανζουρλισμός στην "Alianz Arena". Αμέσως, ο Χάινκες αποσύρει τον σκόρερ, βάζοντας στην θέση του τον Φαν Μπούϊτεν, γυρνώντας την ομάδα προς τα πίσω. Κάτι το οποίο αποδείχθηκε λανθασμένο, καθώς ο Ντρογκμπά με κεφαλιά-γκολ δεινού σκόρερ στο 89' έστειλε τον τελικό στην παράταση.

Με τον Ρόμπεν να χάνει το χαζό πέναλντι-δώρο του Ντρογκμπά στον Ριμπερί, το ματς οδηγήθηκε στην "ρώσικη ρουλέτα". Την διαδικασία των πέναλντι!

Τι και αν ο Νόιερ έπιασε πέναλντι και μετά σκόραρε, κάτι το οποίο δεν είναι συνηθισμένο... ο τρομερός Τσεχ έπεσε σωστά και στις 5 εκτελέσεις πέναλντι, αποκρούοντας το ένα από αυτά, δίνοντας την ευκαιρία στον ήρωα Ντρογκμπά να ευστοχήσει στο τελευταίο και να χαρίσει το τρόπαιο στην Τσέλσι για πρώτη φορά στην ιστορία της! Μέσα στην χώρα της Μπάγερν... μέσα στην πόλη της... μέσα στο γήπεδο της!

Μέχρι και ο Γκάρι Λίνεκερ μετά το τέλος του αγώνα, επαναδιατύπωσε την ατάκα του που είχε αφήσει εποχή πριν σχεδόν 20 χρόνια. "Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. 22 παίκτες κλοτσούν μία μπάλα για περίπου 120 λεπτά και στο τέλος νικούν πάντα οι Γερμανοί! Αλλά όχι πια".

Οι άνθρωποι της Τσέλσι, οι οπαδοί, οι παίκτες, ο Ντι Ματέο, ο Αμπράμοβιτς... οφείλουν να ανάψουν μια λαμπάδα στον Ντιντιέ Ντρογκμπά. Τον φετινό της ήρωα, που στον τελευταίο του ίσως αγώνα με την φανέλα της Λονδρέζικης ομάδας, έδωσε την ευκαιρία στους Τέρι και Λάμπαρντ να σηκώσουν το βαρύτιμο τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ, για χάρη της Τσέλσι για πρώτη φορά στην ιστορία της.

H απάντηση στην ερώτηση "γιατί το ποδόσφαιρο καθηλώνει?" δόθηκε από την σπουδαία Άρσεναλ

Ποδοσφαιρική διαφήμιση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο χθεσινός αγώνας Άρσεναλ-Μίλαν για την φάση των "16" του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Μίλαν παραλίγο να ξαναζήσει τον εφιάλτη του 2004 όταν αποκλείστηκαν με 4-0 από την "Σούπερ Ντέπορ", την σπουδαία ομάδα τότε της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.

Ο χθεσινός αγώνας ήταν ίσως ο πιο εντυπωσιακός και αγωνιώδης μετά το 2009, όταν η Μπαρτσελόνα ισοφάρισε την Τσέλσι 2-2 με γκολ του Ινιέστα στο φινάλε του μεταξύ τους ημιτελικού. Στον πρώτο αγώνα η Μίλαν, ως φαβορί, νίκησε με χαρακτηριστική ευκολία με 4-0 και η Άρσεναλ, ειδικά η φετινή ομάδα, θεωρούνταν πλέον ξεγραμμένη. Οι Ιταλοί όμως δεν λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο Βενγκέρ.

Βάση ρόστερ, η Μίλαν ήταν το ξεκάθαρο φαβορί για την πρόκριση στα προημιτελικά, ειδικότερα μετά τον πρώτο αγώνα του Μιλάνου. Οποιαδήποτε άλλη ομάδα. πλην της Άρσεναλ, θα είχε καταστραφεί μετά το ξεκίνημα της σεζόν που έκανε και μετά τις εξελίξεις στα μεταγραφικά της θέματα. Όταν μια ομάδα σαν την φετινή Άρσεναλ κερδίζει την πρωτοπόρο του Ιταλικού πρωταθλήματος Μίλαν με 3-0 στο ημίχρονο και την αναγκάζει από το 60' και μετά να εφαρμόζει passing game για να ροκανίσει τον χρόνο, είναι το σπουδαιότερο κέρδος που μένει για τα "μωρά" του Αρσέν Βενγκέρ.

Η χθεσινή Άρσεναλ άγγιξε το θαύμα... Δεν ήταν η νεανική και άπειρη ομάδα που έχουμε δει σε όλη την διάρκεια της χρονιάς, αλλά ήταν η αξιοσημείωτη ομάδα του Αλσατού τεχνικού, που μετατρέπει τους πιτσιρικάδες σε παίκτες παγκόσμιας κλάσης βγάζοντας στο γήπεδο το... 200% της απόδοσής τους. Η υπερπροσπάθεια των παικτών καταχειροκροτήθηκε από τους οπαδούς της. Η αλήθεια είναι όμως πως την πρόκριση άξιζε η ομάδα του Λονδίνου. Ήταν κρίμα μετά από τέτοια προσπάθεια να βλέπει κανείς στην τηλεόραση απογοητευμένους τον Ροζίτσκι, τον Φερμάελεν, τον Γκιμπς και όλους τους χθεσινούς πρωταγωνιστές.

Αυτός ο εκπληκτικός παίκτης και αρχηγός της Άρσεναλ, που ονομάζεται Ρόμπιν Φαν Πέρσι μπορεί να έχασε την ευκαιρία του αγώνα για το 4-0, πάντως το σίγουρο είναι ότι η χθεσινή προσπάθεια ήταν ένα μεγάλο ποδοσφαιρικό μάθημα. Από έναν μεγάλο δάσκαλο. Τον Αρσέν Βενγκέρ. Που ότι αγγίζει, γίνεται χρυσάφι.

Blaugrana Para Siempre! (muteline.gr σελίδες 70-72)

Για 4η φορά στην ιστορία της η Μπαρτσελόνα βρίσκεται στην κορυφή της Ευρώπης μετά την επικράτηση της επί της Μάντσεστερ στον μεγάλο τελικό του «Γουέμπλεϊ» με 3-1, επιβεβαιώνοντας τον τίτλο της καλύτερης και θεαματικότερης ομάδας στον κόσμο.

Στον τελικό, ο οποίος χαρακτηρίστηκε τελικός της δεκαετίας από τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, το μεγάλο φαβορί ήταν εξ αρχής η Μπάρτσα, ενώ στο πλευρό της Γιουνάιτεντ εντάχθηκε περισσότερος, από το αναμενόμενο, φίλαθλος κόσμος, αποδεικνύοντας την ύπαρξη θέλησης της… πτώσης του ποδοσφαιρικού καθεστώτος των Καταλανών.

Το κοινό ήξερε καλύτερα από τον καθένα. Στη θέση μάχης βρίσκονταν οι κορυφαίες ομάδες της τελευταίας οκταετίας και ασχέτως του νικητή, ουδείς θα έβγαινε χαμένος. Η αναγνώριση του κόσμου είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος για μια ομάδα.

Όσον αφορά την «μάχη της σκακιέρας», ο πολύπειρος Φέργκιουσον πιάστηκε «αδιάβαστος» από τον φιλόδοξο Γκουαρντιόλα. Η προσπάθεια αιφνιδιασμού γύρισε μπούμερανκ. Λόγω… απροσεξίας άφησε στο κέντρο τον αργό Κάρικ μαζί με τον γερόλυκο Γκιγκς να μοιάζουν εύκολη λεία μπροστά στις ορέξεις των «Μπλαουγκράνα». Επιπροσθέτως, η κίνηση να παίξει στα ίσα την Μπάρτσα με επίθεση και τον Ερνάντεζ να βγαίνει συνέχεια οφσάιντ, λόγω τακτικής Πέπ Γκουαρντιόλα, αύξησε το ποσοστό κατοχής μπάλας για την Ισπανική ομάδα, κάτι που έδειξε πως η απρόσεκτη σκέψη (ίσως λόγω ηλικίας) να αφήσει τον πρώτο σκόρερ της Πρέμιερ Λιγκ, Ντιμιτάρ Μπερμπάτοφ, κάπου στις θέσεις VIP αποδείχθηκε ανεπιτυχής.

Ο Γκουαρντίολα προκάλεσε συγκίνηση στον φίλαθλο κόσμο, ενώ στην ομάδα του λειτούργησε ως ένεση αυτοπεποίθησης η χρησιμοποίηση του Ερίκ Αμπιντάλ, του νικητή της ζωής μετά την μάχη με τον όγκο στο συκώτι, αντί του αρχηγού-συμβόλου Πουγιόλ. Κάτι που σίγουρα δεν είχε υπολογίσει ο μεγάλος Σερ…

Η τριάδα «σκέψη-πάσα-εκτέλεση» των Τσάβι-Μπούσκετς-Ινιέστα, σε συνδυασμό με τις επιθετικές αρετές των Μέσι-Βίγια-Πέδρο, δεν άφησαν πολλά περιθώρια αντίδρασης για τους παίκτες των πρωταθλητών Αγγλίας. Η αρχή του αγώνα θύμισε κάτι από τελικό Ρώμης 2009 με την Μάντσεστερ να μπαίνει δυναμικά στον αγωνιστικό χώρο, προκαλώντας ορέξεις τίτλου. Κάπου εκεί η Μπαρτσελόνα έβαλε σε εφαρμογή το passing plan. Η μηχανή μπήκε σε λειτουργία και εκεί ξεκίνησε το ποδόσφαιρο.

Το πρώτο ημίχρονο ήταν η προειδοποιητική βολή, καθώς το δεύτερο μέρος ήταν ένα ματς ανάμεσα σε γάτες και ποντίκια, όπως θα έλεγε και ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο, με τα επιθετικα κύματα να μοιάζουν ασταμάτητα. Ο αλαζονικός τρόπος επίτευξης γκολ έμεινε στην άκρη και οι παίκτες άρχισαν τους «πυροβολισμούς». Το τελικό 3-1 εκπνέει σεβασμό ως προς την Γιουνάιτεντ και… αστοχία για την Μπαρτσελόνα, η οποία με τελικές προσπάθειες 17-3 και αριθμό πασών να πλησιάζει τον μέσο όρο των 700 ανά αγώνα, δείχνει να… αδικείται από το αποτέλεσμα.

Η σεμνή τελετή «έκλεισε» με ρίγη συγκίνησης και πάλι με πρωταγωνιστή τον Ερίκ Αμπιντάλ. Οι αρχηγοί Τσάβι και Πουγιόλ «έχρησαν» αρχηγό τον Γάλλο, ο οποίος σήκωσε πρώτος το βαρύτιμο τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ στα ουράνια του ιστορικού «Γουέμπλεϊ».

Με την συγκεκριμένη κίνηση καταλαβαίνουμε πως όντως αυτός ο σύλλογος είναι «Mes Que Un Club». Δηλαδή, κάτι περισσότερο από μία ομάδα… κάτι περισσότερο από απλούς παίκτες, που δείχνουν με την πρώτη ευκαιρία την ανθρωπιά τους, κάτι το οποίο πηγάζει από αυτή την «μπλαουγκράνα» οικογένεια.

Είναι γεγονός πως η Μπαρτσελόνα αποτελεί μια από της μεγαλύτερες ομάδες όλων των εποχών. Ο τρόπος παιχνιδιού της είναι πέρα από την εποχή μας. Ίσως… και σε άλλον πλανήτη. Στις 28/5/2011 επιβεβαιώθηκε και άλλος ένας ποδοσφαιρικός μύθος. Το ποδόσφαιρο είναι απλό. Ο Γκουαρντιόλα το ξέρει καλά. Δεν το καταλαβαίνουμε. Η Μπάρτσα δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να «βαφτίζει» το απλό σε απίστευτο. Αυτό είναι το μαγικό συστατικό της επιτυχίας. Το θέμα είναι πως το αντίδοτο για να κοντράρει κάποιος αυτή την διαστημική ομάδα, δεν το έχει ανακαλύψει ακόμα κανένας…

Το φαινόμενο Λιονέλ Μέσι
Τι να πει κανείς για αυτόν τον μικρόσωμο μάγο? Ότι και να πει κανείς θα είναι λίγο. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 12 τέρματα, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Ρουντ Φαν Νίστελροϊ. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, κάτι το οποίο έχουν πετύχει μόνο οι μεγάλοι Γκερντ Μίλερ και Ζαν-Πιερ Παπέν. Κορυφαίος παίκτης και σκόρερ του τελικού. Με τα εν λόγω επιτεύγματα έχει σχεδόν αγκαλιάσει εκ νέου την «Χρυσή Μπάλα»…

Ποσά… που προκαλούν

Η αξία των 2 συλλόγων ξεπερνάει το τρομακτικό ποσό των 2 δις ευρώ. Το συγκεκριμένο ποσό προκύπτει από την αξία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που ανέρχεται στα 1,3 δις ευρώ και από αυτήν της Μπαρτσελόνα που δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα 710 εκατ. Ευρώ.

Τα έσοδα της περασμένης περιόδου (2009-2010) ανήλθαν στα 365,9 εκατ. Ευρώ για τους «Μπλαουγκράνα» και στα 327 εκα. Ευρώ για τους «Μπέμπηδες».

Το ετήσιο χρέος τους αγγίζει τα 591 εκατ. Ευρώ και τα 405 εκατ. Ευρώ, ενώ η αξία των παικτών πλησιάζει τα 554,1 εκατ. Ευρώ και τα 387,2 εκατ. Ευρώ αντίστοιχα!

Χαμένοι UEFA-αγγλική αστυνομία…

Τα μέτρα ασφαλείας ήταν ελλιπέστατα και στο ενδεχόμενο επεισοδίων τα εμπόδια… θα ήταν ελάχιστα! Οι τιμές των εισιτηρίων ήταν κάτι παραπάνω από υπερβολικές, ενώ τα πλαστά εισιτήρια και η αγορά μέσω «μαύρης» αγοράς έκαναν αισθητή την παρουσία τους…

Το ιστορικό Γουέμπλεϊ
Αποτελεί το διασημότερο γήπεδο παγκοσμίως, πλησιάζοντας τον ένα αιώνα ζωής και έχοντας φιλοξενήσει σπουδαίους αγώνες. Χτίστηκε το 1923 και η χωρητικότητα του φτάνει των αριθμό των 125 χιλ. θέσεων, ενώ το νέο Γουέμπλεϊ στέκεται εκεί από 2007, με αυτή την φορά η χωρητικότητα να είναι 90 χιλ. θέσεις. Στην μνήμη των Ελλήνων έχει χαραχθεί η χρονολογία 1971, όπου και ο Παναθηναϊκός έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με αντίπαλο τον ιστορικό Άγιαξ, με τον αγώνα να διεξάγεται και τότε στο γήπεδο της Αγγλικής πρωτεύουσας.

Η «χρυσή» βίβλος

9 φορές: Ρεάλ Μαδρίτης (56, 57, 58, 59, 60, 66, 98, 00, 02)
7 φορές: Μίλαν (63, 69, 89, 90, 94, 03, 07)
5 φορές: Λίβερπουλ (77, 78, 81, 84, 05)
4 φορές: Αγιαξ (71, 72, 73, 95), Μπάγερν Μονάχου (74, 75, 76, 01), Μπαρτσελόνα (92, 06, 09, 11)
3 φορές: Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (68, 99, 08), Ιντερ (64, 65, 10)
2 φορές: Μπενφίκα (61, 62), Νότιγχαμ (79, 80), Γιουβέντους (85, 96), Πόρτο (87, 04)
1 φορά: Σέλτικ (67), Φέγενορντ (70), Αστον Βίλα (82), Αμβούργο (83), Στεάουα Βουκουρεστίου (86), Αϊντχόφεν (88), Ερυθρός Αστέρας (91), Μαρσέιγ (93), Ντόρτμουντ (97)

(To άρθρο είναι αναρτημένο στο περιοδικό muteline.gr στις σελίδες 70-72)