Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Μαΐου 2013

Επιχείρηση Θάτσερ: Football Spectators Act (muteline.gr σελίδες 70-73)


Ο θάνατος της Μάργκαρετ Θάτσερ ίσως αποτελεί την καλύτερη αφορμή για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νέοι για το έργο της “Σιδηράς Κυρίας” κατά του χουλιγκανισμού.

Η 29η Μαΐου του 1985 και η 15η Απριλίου του 1989 είναι δύο σημαντικές ημερομηνίες στον χώρο του ποδοσφαίρου και η αφορμή της εφαρμογής του νομοσχεδίου του ποδοσφαίρου που σχεδίασε η Θάτσερ. Πρόκειται για ένα σημαντικό έργο που στόχευε στην πάταξη του χουλιγκανισμού στην Αγγλία, κάτι το οποίο έχει επιτευχθεί και μέχρι και σήμερα δεν υπάρχουν ακραία φαινόμενα.

Στις 29 Μαϊου 1985, την ημέρα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ανάμεσα σε Λίβερπουλ και Γιουβέντους, λίγο πριν την έναρξη του αγώνα, οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας παραβίασαν ένα κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους Ιταλούς με συνέπεια οι φίλοι των της Γιούβε να οπισθοχωρήσουν προς έναν τοίχο. Ως αποτέλεσμα της υπερβολικής πίεσης και του βάρους, ο τοίχος κατέρρευσε με συνέπεια 39 οπαδοί να χάσουν την ζωή τους, ενώ περισσότεροι από 600 τραυματίστηκαν.

Από εκείνη την στιγμή και μετά η Μάργκαρετ Θάτσερ ανέλαβε δράση εξαντλώντας την αυστηρότητα της αποφασίζοντας τον αποκλεισμό των αγγλικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της UEFA για πέντε χρόνια, με εξαίρεση την Λίβερπουλ που αποκλείστηκε για έξι. Παρά την αντίδραση της αγγλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, η απόφαση είχε ληφθεί σε συνεργασία της βρετανικής κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, από την οποία μάλιστα δεν εξαιρέθηκε ούτε η Εθνική ομάδας της Αγγλίας σε κανένα ηλικιακό επίπεδο.

''Πρέπει να πατάξουμε τον χουλιγκανισμό και θα διαβούμε ξανά τη θάλασσα για να παίξουμε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μόνο αν και όταν τελειώσουμε με αυτό το πρόβλημα. "Η Ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ομοσπονδία να φερθεί όσο σκληρά και αυστηρά επιθυμεί". Αυτή τη γραμμή αποφάσισε να ακολουθήσει η Θάτσερ και δεν έκανε καμία στιγμή πίσω.

Εκτός από τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, η Μάργκαρετ Θάτσερ σε συνεννόηση με τις ποδοσφαιρικές ομάδες τοποθέτησε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης των κερκίδων, και από την πρώτη κιόλας χρονιά της εφαρμογής του υπήρξε έντονη διαφορά. Μάλιστα, η Θάτσερ είχε φτάσει στο σημείο να προτείνει την χρήση ηλεκτροφόρων φρακτών στα γήπεδα κάτι που τελικά δεν εισακούστηκε.

Στις 15 Απριλίου του 1989 ακολούθησε η "τραγωδία του Χίλσμπορο" στον ημιτελικό του Κυπέλλου Αγγλίας ανάμεσα στη Λίβερπουλ και την Νότιγχαμ Φόρεστ.

Λόγω απίστευτης ανευθυνότητας και τεραστίων διαστάσεων λάθη της αστυνομίας εισήλθαν στις εξέδρες υπεράριθμοι οπαδοί της Λίβερπουλ. Από την συμφόρηση 96 οπαδοί της ομάδας έχασαν την ζωή τους και 776 τραυματίστηκαν.

Η Θάτσερ έδωσε εντολή στον λόρδο Τέιλορ να συντάξει ένα νομοσχέδιο που να προβλέπει ριζικές αλλαγές στο μέχρι τότε σύστημα. Το νομοσχέδιο ονομάστηκε Πράξη για τους Θεατές του Ποδοσφαίρου (Football Spectators Act) και τέθηκε σε εφαρμογή από το 1989. Επρόκειτο για ένα συνολικό σχέδιο δράσης που προέβλεπε για πρώτη φορά τη συνεργασία κράτους, αστυνομίας, ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και συλλόγων.

Στα κυριότερα σημεία του, προβλεπόταν η απαραίτητη χρήση των καμερών στο γήπεδο, η κατάργηση των θέσεων για όρθιους θεατές, η απαγόρευση πώλησης αλκοόλ στο γήπεδο, ενώ το σημαντικότερο όλων ήταν η κάρτα φιλάθλου που ήταν υποχρεωμένη κάθε ομάδα να εκδίδει. Επιπροσθέτως, κάθε σύλλογος έπρεπε να γνωρίζει τα πλήρη στοιχεία κάθε μέλους των οπαδών που άνηκαν σε σύνδεσμο της ομάδας.

Οι χούλιγκανς πλέον απειλούνταν με βαρύτατες ποινές και σε περίπτωση μάλιστα που το αδίκημα ήταν μεγαλύτερο, προβλεπόταν ως ποινή η παρουσία στο αστυνομικό τμήμα την ώρα του αγώνα και προφανώς η απαγόρευση εισόδου στο γήπεδο. Εκτός από όλα αυτά, η ανακαίνιση των περισσότερων σταδίων κρίθηκε απαραίτητη.

Παρόλα αυτά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Οι ενέργειες της Θάτσερ δίχασαν την κοινή αγγλική ποδοσφαιρική γνώμη δημιουργώντας υποστηρικτές και εχθρούς, κάτι που φάνηκε έντονα και στην είδηση του θανάτου της. Εναντίον της “Σιδηράς Κυρίας” είχαν στραφεί κυρίως οι οπαδοί της Λίβερπουλ, τους οποίους η Θάτσερ κατηγορούσε για την τραγωδία του Χίλσμπορο, ενώ στην πραγματικότητα το λάθος ήταν της αστυνομίας, κάτι το οποίο αποκαλύφθηκε πριν από έναν χρόνο, κάνοντας μέχρι και τον νυν πρωθυπουργό της Αγγλίας, Ντέιβιντ Κάμερον, να ζητήσει δημόσια συγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων.

Μέχρι και οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου την κατηγόρησαν, όπως ο Άγγλος προπονητής Σαμ Άλαρνταϊς, ο οποίος της έριξε ευθύνες σχετικά με την μείωση εξαγωγής των ταλέντων της χώρας. “Σκότωσε το ποδόσφαιρο η Θάτσερ”, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, κατηγορώντας την πως αν επέτρεπε σε προπονητές και γυμναστές να δουλεύουν στα σχολεία περισσότερες ώρες για να κάνουν προπονήσεις τα παιδιά, κάτι το οποίο θα βοηθούσε στην ανάδειξη περισσότερων ταλέντων.

Μπορεί κάποιοι να μην αναγνωρίζουν το γεγονός πως χάρη σε εκείνη το αγγλικό ποδόσφαιρο έγινε ένα υγειές θέαμα για τον κόσμο, πατάσσοντας τον χουλιγκανισμό και δίνοντας μια νέα πνοή στο άθλημα του Νησιού.

Το γεγονός ότι ήταν η πρώτη και μέχρι και σήμερα μοναδική γυναίκα του πρωθυπουργικού θώκου της Βρετανίας, προκαλεί ενθουσιασμό και θαυμασμό για τις ικανότητες της. Αλλά και απορία πως μια γυναίκα κατάφερε να αλλάξει ριζικά το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο μπορεί όντως να θεωρείται αντρικό άθλημα. Αλλά σίγουρα οι γυναίκες το αντιμετωπίζουν απλά ως άθλημα, χωρίς ακραίες συμπεριφορές (με εξαιρέσεις πάντα), κάτι που τις κάνει να το βλέπουν με άλλο μάτι. Ίσως αυτό να δικαιολογεί και τον τρόπο της Θάτσερ πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

"Νικάμε τον χουλιγκανισμό και θα κάνουμε τα πάντα για να τον πατάξουμε" είπε η Μάργκαρετ Θάτσερ. Το είπε και το έκανε.

Παρασκευή 12 Απριλίου 2013

Ποδόσφαιρο και πολιτική


Με αφορμή την ενέργεια του Γιώργου Κατίδη, αλλά και τις προεκτάσεις που πήρε περί ναζιστικού χαιρετισμού, ήρθαν στο μυαλό μας οι ανάλογες ενέργειες του Πάολο Ντι Κάνιο που χαιρετούσε ναζιστικά μπροστά στους οπαδούς της Λάτσιο, γνωστοί για τις ακροδεξιές τους αντιλήψεις. Δεν είναι όμως μόνο αυτές οι περιπτώσεις που η πολιτική συνδέεται με το ποδόσφαιρο.


Ο φασισμός, η πιο ακραία μορφή καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ήταν ο πρώτος που επιχείρησε να αξιοποιήσει το ποδόσφαιρο. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 ο Μουσολίνι μετέτρεψε το Μουντιάλ σε προπαγανδιστική φιέστα του καθεστώτος του. Η κατάκτηση του τροπαίου το 1938 από την Ιταλία έδωσε αφορμή για την ίδια προπαγάνδα. Η τύχη των παιχτών της Αυστριακής Βούντερτιμ, όταν η χώρα τους προσαρτήθηκε στη ναζιστική Γερμανία, δεν ήταν και η καλύτερη. Όσοι δεν προσαρμόστηκαν στο «αμιγώς γερμανικό στιλ», χάθηκαν. Πέρα από αυτά ο Μουσολίνι ήταν αναμειγμένος και στα διοικητικά δρώμενα της Λάτσιο, το γήπεδο της οποίας χτίστηκε από τον ίδιο.

Η δικτατορία Φράνκο στην Ισπανία διήρκησε από το 1939 έως το 1975. Επί εποχής Φράνκο, η ομάδα της Μπαρτσελόνα υπέστη μαζικά πλήγματα και πολλαπλά σαμποτάζ, καθώς πέραν της συμπάθειας και της ενασχόλησης του Φράνκο με την μισητή αντίπαλο Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα είναι και ομάδα της Καταλονίας, που αγωνίζεται για την ανεξαρτικοποίησης της ενώ θεωρείται πως οι Καταλανοί είναι αριστερής αντίληψης. Η απαγόρευση της καταλανικής διαλέκτου, το κλείσιμο του γηπέδου της, η δολοφονία διοικητικού στελέχους και η εξορία του προέδρου, είναι μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα των κακών που υπέστη η ομάδα της Βαρκελώνης επί δικτατορίας Φράνκο.

Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 1942, όταν ακόμη η Ουκρανία τελούσε υπό Ναζιστική κατοχή, η πλειοψηφία των παικτών της Ντιναμό Κιέβου, εργάζονταν σε αρτοποιείο, παίζοντας ποδόσφαιρο μόνο στον ελεύθερο τους χρόνο. Με παραίνεση του καθηγητή αθλητισμού του 6ου συντάγματος Σιδηροδρομικών, Γκεόργκι Σβετσόφ, δημιουργήθηκε η Μικτή Κιέβου, προκειμένου να συμμετάσχει σε παιχνίδια εναντίων των γερμανικών ομάδων που αποτελούνταν κυρίως από επίλεκτους ποδοσφαιριστές των στρατιωτικών μονάδων. Το όνομα της ομάδας ήταν Σταρτ, που συμβόλιζε μια νέα προσπάθεια. Η Σταρτ κέρδιζε ασταμάτητα τους Γερμανούς στρατιώτες, οι οποίοι αποφάσισαν να φτιάξουν την Φλάκελφ με σκοπό να καταφέρουν να νικήσουν, συγκεντρώνοντας τους καλύτερους στρατιώτες. Η Σταρτ νίκησε δύο συνεχόμενες φορές την Φλάκελφ. Αμέσως, οι Ναζί διέταξαν την διάλυση της Ουκρανικής ομάδας και στη συνέχεια συνέλαβαν και βασάνισαν τους παίκτες, ενώ αρκετούς από αυτούς τους έστειλαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Σίρετζ. Το ματς με την Φλακελφ ωστόσο, θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης που συνέβησαν κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Δύο χρόνια πριν την ανάληψη του Παγκοσμίου κυπέλλου από την Αργεντινή το 1978, ο στρατηγός Χόρχε Βιντέλα, έχει αναλάβει τα ηνία της χώρας. Χιλιάδες άτομα εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν κι άλλα εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς από προσώπου γης. Γι' αυτό και η ανάθεση του Μουντιάλ, αποτέλεσε για το καθεστώς του Αργεντίνου δικτάτορα, την καλύτερη ευκαιρία, για να "κουκουλώσει" τα εγκλήματά του. Ωστόσο, όσο κι αν η ανάθεση, προκάλεσε την γενική κατακραυγή της διεθνούς αμνηστίας, οι άνθρωποι της ΦΙΦΑ κράτησαν κλειστά τα αυτιά τους. Η Αρεντινή εν τέλει αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια, με αρκετούς διαιτητές να είναι μιλημένοι και τους ποδοσφαιριστές του Περού να αποκαλύπτουν πως η ήττα τους στον αγώνα με τους Αργεντίνους ήταν «στημένη».

Το 1986 η Νάπολι αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ιταλίας έχοντας εντάξει στο δυναμικό της τον Ντιέγκο Μαραντόντα. Θεωρείται ως μια τεράστια επιτυχία του ιταλικού νότου απέναντι στο ποδοσφαιρικό κατεστημένο του ιταλικού βορρά, απέναντι δηλαδή στις Ίντερ, Μίλαν και Γιουβέντους. Ο Μαραντόνα συνέκρινε πολλές φορές τις συνθήκες συμβίωσης ανάμεσα σε νότο και βορρά ασκώντας και πολιτική κριτική, κάνοντας τους ναπολιτάνους να τον θεωρούν ως σύμβολο. Την ίδια χρονιά ο Μαραντόνα μίλησε για πολιτικά θέματα και για τον αγώνα του Μουντιάλ ανάμεσα σε Αργεντινή και Αγγλία. Ο Μαραντόνα πήρε από το χέρι την Αργεντινή, νικώντας τους Άγγλους, θέλοντας να ξεπλύνει την ντροπή του πολέμου στα νησιά Φόκλαντ απέναντι στους κατακτητές Άγγλους.

Η 13η Μαίου του 1990 αποτελεί μια από τις πιο φρικτές ημέρες για το ποδόσφαιρο, καθώς στο γήπεδο Μάξιμιρ του Ζάγκρεμπ σημειώθηκαν πρωτοφανή επεισόδια μεταξύ των οπαδών της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και των οπαδών του Ερυθρού Αστέρα. Από τις ταραχές που ξέσπασαν, τραυματίστηκαν 60 άνθρωποι μερικοί, εκ των οποίων από πυροβολισμό, ενώ άλλοι δηλητηριάστηκαν από αέρια. Ο αγώνας διεξήχθη λίγες μέρες μετά τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Γιουγκοσλαβία. Οι οπαδοί του Ερυθρού Αστέρα άρχισαν να ξηλώνουν τις διαφημιστικές πινακίδες και στη συνέχεια επιτέθηκαν στους οπαδούς της Ντιναμό με καρέκλες και μαχαίρια, τραγουδώντας εθνικιστικά τραγούδια όπως το «Ζάγκρεμπ είναι Σέρβικο» και το θα «σκοτώσουμε τον Τούτζμαν» (ο οποίος είχε βγει πρώτος στις εκλογές). Την ώρα που οι μάχες μέσα και έξω από το γήπεδο μεταξύ οπαδών και αστυνομικών συνεχιζόντουσαν, ο αρχηγός της Ντιναμό, Ζβόνιμιρ Μπόμπαν, επιτέθηκε σε αστυνομικό επειδή χτυπούσε έναν οπαδό της ομάδας του. Την ίδια στιγμή οι υπόλοιποι οπαδοί της Ντιναμό λειτούργησαν ως φύλακες του Μπόμπαν, ο οποίος ανακηρύχθηκε τελικά εθνικός ήρωας στην Κροατία. Οι ποινές που του απαγγέλθηκαν στο δικαστήριο, αναστάλθηκαν λίγους μήνες αργότερα, αφού ο αστυνομικός που αποδείχθηκε πως ήταν Βόσνιος μουσουλμάνος, τον συγχώρησε για την πράξη του. Αυτός ο “ποδοσφαιρικός” αγώνας αποτέλεσε ακόμη και για τους Γιουγκοσλάβους, την αρχή του τέλους για το ενωμένο κράτος ( λίγους μήνες αργότερα ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος), ενώ ακόμη και σήμερα οι ταραχές αυτές θεωρούνται ως η έναρξη της Κροατικής επανάστασης.

Στις 30 Ιουνίου του 2001 Γροιλανδία και Θιβέτ πήραν την δύσκολη απόφαση και αγωνίστηκαν μεταξύ τους, σε έναν και μοναδικό διεθνές αγώνα, που προκάλεσε την αντίδραση της ΦΙΦΑ η οποία φοβήθηκε ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από τους Κινέζους πολιτικούς.  Εν τέλη ο αγώνας διεξήχθη στο στάδιο της Κοπεγχάγης μπροστά σε 5.000 ενθουσιασμένους φιλάθλους και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Όχι τόσο για το τελικό 4-1 υπέρ της Γροιλανδίας, όσο γιατί ο ενθουσιασμός νίκησε την ικανότητα. Αξίζει δε να σημειωθεί πως η ομάδα της Γροιλανδίας δημιουργήθηκε 48 ώρες πριν από το παιχνίδι, ενώ οι παίκτες του Θιβέτ, ταξίδεψαν για πρώτη φορά μακριά από την χώρα τους. Μετά το τέλος του αγώνα, ο θρησκευτικός ηγέτης του Θίβετ, Δαλάι Λάμα, κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο προκειμένου να συγχαρεί τους παίκτες για την προσπάθειά τους, ενώ πήρε και μία από τις φανέλες για αναμνηστικό.

Στις αρχές του 2013 ο Μάριο Μπαλοτέλι εντάσσεται στο δυναμικό της Μίλαν, της οποίας πρόεδρος της είναι ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Πέραν από την υψίστης αγωνιστικής σημασίας που έχει η μεταγραφή του Μπαλοτέλι, αποτελεί και επικοινωνιακή επιτυχία για τον Μπερλουσκόνι. Σύμφωνα με την Corriere Della Sera, η απόκτηση του Σούπερ Μάριο, μπορεί να αποφέρει στον Μπερλουσκόνι περίπου 200.000 ψήφους, μόνο στην ευρύτερη περιοχή του Μιλάνου και της βορείου Ιταλίας (Λομβαρδία), ενώ η La Stampa κάνει λόγο για 400.000 ψήφους σε ολόκληρη την Ιταλία! Αυτό μεταφράζεται σε παραπάνω από 2% άνοδο στα ποσοστά του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας. Αύξηση που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική ακόμα και για το αποτέλεσμα των εκλογών.